Perlino — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Cmentarz w Perlinie leży w lesie, około dwóch kilometrów na północ od wsi. Zajmuje pięć setnych hektara, jest dziś cmentarzem komunalnym i figuruje w wojewódzkiej ewidencji zabytków. Własnego kościoła ani kaplicy wieś nie miała; cmentarz założono w drugiej połowie XIX wieku, a tutejszą wspólnotę ewangelicką po 1945 roku wysiedlono. Perlino, przed 1945 rokiem Perlin, zrosło się z dwóch osobnych osad — Groß Perlin i Klein Perlin. Obie wymienia po raz pierwszy dokument z 1379 roku, sporządzony przy wytyczaniu sąsiedniego Salina. Rozdział na Wielki i Mały Perlin istniał w 1402 roku; w listach lennych nazwę zapisywano niekiedy jako Berlin. Jedna i druga była obszarem dworskim — większa liczyła 280, mniejsza 271 hektarów — i 8 stycznia 1908 roku obie przeszły na własność Pomorskiego Towarzystwa Osadniczego w Szczecinie, które rozparcelowało je na gospodarstwa rentowe. Wtedy złączono je z powrotem w jedną miejscowość. Franz Schultz datuje to scalenie na 1910 rok. Schultz podaje, że wieś liczyła 323 mieszkańców i leżała w powiecie lęborskim (Kreis Lauenburg i. Pom.), w rejencji koszalińskiej (Regierungsbezirk Köslin) i prowincji Pomorze. Urząd stanu cywilnego i okręg urzędowy miała w Gniewinie. Kościół gniewiński, do którego Perlino należało od 1889 roku, wzmiankowany jest w 1400 roku. Według Franza Schultza patronat przeszedł, jak się wydaje, wraz ze sprzedażą dóbr z rąk mniszek żarnowieckich na dziedziców — von Weiherów, po nich von Rexinów i majoratu Woedtke. Po Reformacji świąt…