Perlino — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Perlino, przed 1945 rokiem Perlin, zrosło się z dwóch osobnych osad — Groß Perlin i Klein Perlin — dopiero 15 lutego 1911 roku, gdy dawne obszary dworskie scalono w jedną gminę wiejską. Wieś leżała wtedy w Kreis Lauenburg i. Pom., czyli w rejencji koszalińskiej (Regierungsbezirk Köslin) i prowincji Pomorze. Urząd stanu cywilnego i okręg urzędowy miała w Gniewinie. Mieszkańcy byli ewangelikami, a ich kościół stał daleko i z czasem się zmienił. Ksiądz Jakub Fankidejski, opisując utracone kościoły, przytacza wykaz wsi luterańskiej parafii w Osiekach z 1658 roku — bardzo wtedy rozległej — i wymienia w niej „Mały i Wielki Perlin”. Tak zostało przez dwa stulecia. Dopiero w 1889 roku, jak notuje Ernst Müller w księdze duchownych pomorskich, odłączono od Osiek Burgsdorf, Gnewinko, Bychowo oraz Wielki i Mały Perlin i przyłączono je do parafii w Gniewinie; sama parafia osiecka liczyła dwa lata wcześniej dwadzieścia dziewięć miejscowości. Kościół gniewiński, do którego Perlino odtąd należało, wzmiankowany jest w 1400 roku i po reformacji został przy ewangelikach dzięki patronatowi dziedziców — von Weiherów, po nich von Rexinów i majoratu Woedtke. Próba odebrania go, podjęta przez ochmistrza Bystrama, spełzła na niczym wobec oporu pani von Weiher i sąsiadów. Stary kościół spłonął na początku XVII wieku, a zachowane dzwony noszą daty 1601 i 1604; szereg tamtejszych pastorów Müller otwiera Nikolausem Petrofisiusem, który objął urząd w 1547 roku. 🔴 Wsi w tej parafii wykaz Müllera wymienia…