Po Trójcy Świętej · tydzień 23 · kolor: zielony
Czy aktywny dziś
Nie / zniszczony / nieużywany
Powiat
pucki
Typ
Cmentarz
Denominacja
ewangelicka
Słuchowo / Wierzchucino — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Przydrożny cmentarz ewangelicki z XIX wieku leży na granicy Słuchowa i Wierzchucina, około kilometra na zachód od zabudowy Wierzchucina, przy szosie w kierunku Choczewa; dziś jest odnowiony. Granica obrębów obu wsi przebiega przez niego; wojewódzka ewidencja zabytków wiąże go ze Słuchowem i prowadzi jako dawny cmentarz ewangelicki o powierzchni 0,32 hektara. W Wierzchucinie ewidencja wymienia tylko cmentarz rzymskokatolicki, bez innego ewangelickiego. Słuchowo (po niemiecku Schlochow, po kaszubsku *Sëchòwò*) było dawną wsią i majątkiem rycerskim. Przed 1945 rokiem Słuchowo należało do powiatu lęborskiego w prowincji Pomorze, tuż przy granicy z Polską; Żarnowiec leżał po stronie polskiej. Urząd stanu cywilnego mieścił się w Wierzchucinie. W 1784 roku Słuchowo leżało cztery mile na północny wschód od Lęborka, niedaleko jeziora Żarnowieckiego i Bałtyku, przy granicy z Prusami Zachodnimi. Obok folwarku i drugiego, rolnego folwarku mieszkało pięciu zagrodników — razem 13 dymów. Wieś należała do parafii w Osiekach Lęborskich (Ossecken). Latem 1846 roku napisano z Lęborka do „Danziger Zeitung”, a za nią powtórzyła to „Leipziger Zeitung”, że mieszkający w Słuchowie właściciel majątku rycerskiego, pan Wilde, kazał ochrzcić syna imionami Hermann Einheit Freiheit, czyli „Jedność” i „Wolność”. Pastor, którego gazeta nie wymienia z nazwiska, początkowo nie chciał nadać dziecku dwóch ostatnich imion, ustąpił jednak, gdy ojciec obstawał przy swoim. Konsystorz w Szczecinie przyjął ten chrz…

Źródła zewnętrzne

Połączone źródła: koscioly_json

Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.

Wpisz słowo lub temat, który Cię interesuje: