Zakrzewo — cmentarz ewangelicki
Werder
- Zniszczony / zamknięty
- 1945
- Czy aktywny dziś
- Nie / zniszczony / nieużywany
- Powiat
- wejherowski
- Typ
- Cmentarz
- Denominacja
- ewangelicka
Z Wikipedii (PL)
Zakrzewo, po niemiecku Werder, należało przed 1945 rokiem do powiatu wejherowskiego (Kreis Neustadt in Westpreußen), a w administracji niższego szczebla do obwodu urzędowego Okalice; 24 października 1940 roku przeniesiono je do obwodu Linde, czyli Linii. Po dawnej wspólnocie ewangelickiej pozostał cmentarz — własnego kościoła ani kaplicy w Zakrzewie nie znaleziono w źródłach, a wykaz parafii ze spisu z 1 grudnia 1910 roku przypisuje wieś do Łebuni i żadnej świątyni w niej nie notuje. Po 1945 roku ludność niemiecko-ewangelicka opuściła wieś, a cmentarz porzucono; opisu dzisiejszego stanu nie znaleziono w źródłach. Atlas historyczny Prus Królewskich notuje Zakrzewo w drugiej połowie XVI wieku jako wieś szlachecką w powiecie mirachowskim, w parafii Łebunia na ziemi lęborskiej — tej samej, do której należeli później tutejsi ewangelicy. Rejestr poboru królewskiego z 1570 roku, w tej samej parafii, wymienia tu wyłącznie drobną szlachtę: czterech Drewów — Macieja, Wawrzyńca, Wojciecha i Krzysztofa, każdego z trzema łanami — oraz trzech innych szlachciców (w zapisie: Jakub Brzieczka, Stanisław Zielasko i Wawrzyniec Russek). Nazwisko Drewa wraca tu w XVIII wieku jako Drywa-Zakrzewski (von Drewa). Franz Schultz odnotowuje pod 1624 rokiem tutejszego szlachcica Łukasza Wulffa-Zakrzewskiego, a pod 1 kwietnia 1627 roku Wawrzyńca Drzywę Zakrzewskiego. Dobro szlacheckie było podzielone. W 1789 roku opisywano je jako szlachecki folwark o czternastu paleniskach, należący do von Weiherów i do …
Źródła zewnętrzne
- Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie) — ewidencja konserwatorska
- na podstawie: M. Drzewiecki, „Cmentarze Ziemi Lęborskiej” — gmina Linia — opracowanie regionalne
- F. Schultz, „Geschichte der Kreise Neustadt und Putzig”, Danzig 1907 — źródło drukowane
- Gemeindelexikon für die Regierungsbezirke Allenstein, Danzig, Marienwerder, Posen, Bromberg und Oppeln, Heft II: Regierungsbezirk Danzig, Berlin 1912 (spis powszechny z 1 XII 1910) — źródło drukowane
- Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, t. XI: Województwo pomorskie, Główny Urząd Statystyczny, Warszawa 1926 (spis z 30 IX 1921) — źródło drukowane
- M. Bär, „Der Adel und der adlige Grundbesitz in Polnisch-Preußen zur Zeit der preußischen Besitzergreifung”, Leipzig 1911, nr 160 (s. 7), nr 1236a (s. 100–101) — źródło drukowane
- „Atlas historyczny Polski. Prusy Królewskie w drugiej połowie XVI wieku. Suplement”, red. T. Panecki, M. Słoń, cz. II: Komentarz. Indeksy, Warszawa 2021 — źródło drukowane
- S. Ramułt, „Statystyka ludności kaszubskiej”, Kraków 1899 — źródło drukowane
- „Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym”, t. XI: Prusy Królewskie, cz. I, wyd. I. T. Baranowski, Źródła Dziejowe t. XXIII, Warszawa 1911 — źródło drukowane
- E. Müller, „Die evangelischen Geistlichen Pommerns von der Reformation bis zur Gegenwart”, Teil II: Regierungsbezirk Köslin, Stettin 1912, s. 239 (hasło Labuhn) — źródło drukowane
Połączone źródła: koscioly_json
Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.