Lisewo Kaszubskie — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Lisewo — po niemiecku Lissow, a na mapie Lubinusa z 1618 roku Lißen — leżało do 1945 roku w powiecie lęborskim (Kreis Lauenburg in Pommern), w rejencji koszalińskiej i prowincji Pomorze. Pierwsza wzmianka pochodzi z około 1404 roku: niejaki Dargumir Bartusch z Lisewa stawał jako poręczyciel przed sądem ziemskim w Lęborku, a w 1437 roku wieś figuruje jako polskie dobro czynszowo-lenne, płacące rocznie jedną markę. Było to gniazdo rodowe rodziny Lissow, zwanej też Lysowskimi, choć w zachowanych matrykułach jej członkowie figurują jako posiadacze sąsiednich dóbr. W 1608 roku Lisewo połączono z sąsiednim Enzow w jeden okręg Lissow-Enzow; w 1628 roku liczono je do wolnych dóbr urzędu lęborskiego, z pięcioma i pół włóki, dwoma zagrodnikami i pasterzem. Zapis wizytacyjny parafii Żarnowiec wymienia tutejsze wsie po kolei i przy każdej odnotowuje, kto płaci dziesięcinę, a kto nie — powodem odmowy bywa zmiana wyznania. W Lisewie stał dwór szlachcica ewangelika, który, jak zapisano, nie płacił proboszczowi nic, podobnie jak jego poddani. Opis ziemi lęborskiej, sporządzony w maju 1658 roku przez komisarza Wedigego von Bonina i ogłoszony przez Cramera, prowadzi Lißow wśród wsi parafii w Salinie (Saulin), razem z Tadzinem, Mierzynem, Słuszewem i Rybienkiem. Później wieś przeszła do parafii w Gniewinie w diecezji Lauenburg in Pommern — Ernst Müller na stronie 252 wymienia ją w wykazie wsi tej parafii. Zestawienie z 1784 roku wymienia tu jeden folwark, dwóch zagrodników, a na polach wsi dru…