Łętowo — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Po cmentarzu ewangelickim w Łętowie (po niemiecku Lantow) została kępa drzew pośród pola, widoczna z drogi wiodącej z Łętowa ku Słajkowu i Choczewu; dojazdu nie ma, trzeba dojść polem. Nekropolię założono na planie kwadratu, a rozrzucone po obwodzie duże kamienie wskazują, że otaczało ją kamienne ogrodzenie. Dziś niemal na całej powierzchni sterczą z ziemi omszałe obramowania mogił, wśród nich tak małe, że wskazują na pochówki dziecięce; tablice są popękane, ich fragmenty rozrzucone, a żadnej inskrypcji nie daje się odczytać w całości. Leżą tam także poprzewracane cokoły stylizowane na pnie drzew i podstawy po żeliwnych krzyżach, których dawno nie ma. Drzewostan tworzą stare dęby z młodymi samosiejkami, runo — głównie bluszcz pospolity. W październiku 2026 roku przeprowadzono oględziny cmentarza. Zadrzewiona kępa ma około 80 metrów średnicy i jest mocno zarośnięta: drzewa i krzewy wrastają w nagrobki. Widać pozostałości kilkunastu rozbitych nagrobków i kilka betonowych obramowań tablic, a z postumentów w kształcie pni jeden stoi, drugi leży. Łętowo jest dziś kaszubską osadą w gminie Choczewo, w powiecie wejherowskim, siedzibą sołectwa, do którego należą Gardkowice, Łętówko i Karczemka Gardkowska. Przed 1945 rokiem leżało po pomorskiej stronie granicy — w powiecie lęborskim (Kreis Lauenburg i. Pom.), w okręgu urzędowym Żelazno (Zelasen) — jako obszar dworski o powierzchni 903 hektarów. Łętowice (Lankewitz) pod Krokową, leżące do 1920 roku w powiecie puckim, w Prusach Zachodn…