Linowiec — cmentarz ewangelicki
Lienfitz
- Zniszczony / zamknięty
- 1945
- Czy aktywny dziś
- Nie / zniszczony / nieużywany
- Powiat
- starogardzki
- Typ
- Cmentarz
- Denominacja
- ewangelicka
Z Wikipedii (PL)
W Linowcu jest cmentarz ewangelicki. Leży na południe od wsi, po wschodniej stronie szosy do Starogardu, zajmuje 0,08 hektara i datowany jest na początek dwudziestego wieku. W gminnej ewidencji zabytków cmentarz jest wymieniony; ma też kartę cmentarza Narodowego Instytutu Dziedzictwa (identyfikator INSPIRE PL.1.9.ZIPOZ.NID_E_22_CM.86775). Gminny program opieki nad zabytkami na lata 2020–2023 opisuje cmentarz jako „widoczny w terenie, zachowany szczątkowo”. Linowiec — po niemiecku Lienfitz — leży na Kociewiu, w powiecie starogardzkim. Do 1920 roku wieś należała do powiatu starogardzkiego (Kreis Preußisch Stargard) w rejencji gdańskiej, w prowincji Prusy Zachodnie, a w latach 1920–1939 do Drugiej Rzeczypospolitej, w pasie zwanym wówczas „korytarzem”. Urzędowy podręcznik rejencji gdańskiej z 1869 roku przedstawiał *Lienfitz* jako wieś królewską z 13 gospodarstwami chłopskimi, dziesięcioma zagrodami chałupniczymi i 38 budynkami mieszkalnymi. Mieszkańców było wtedy 372, w tym 172 ewangelików i 200 katolików. Ewangelicy należeli do parafii w Starogardzie Gdańskim; katolicy — do parafii w Kokoszkowach. Wykaz gmin ze spisu z 1 grudnia 1885 roku — strona trzydziesta druga, pozycja dwudziesta dziewiąta — notuje w Linowcu 40 budynków mieszkalnych, 66 gospodarstw domowych i 370 mieszkańców: 164 ewangelików, 192 katolików i czternastu innych chrześcijan; parafię ewangelicką wskazuje w Starogardzie, katolicką w Kokoszkowach. Pierwszy powszechny spis ludności Rzeczypospolitej, z 30 wrześni…
Źródła zewnętrzne
- Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie) — ewidencja konserwatorska
- Gminna Ewidencja Zabytków — gm. Starogard Gdański — kwerenda workflow
- Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, t. XI: Województwo pomorskie, Główny Urząd Statystyczny, Warszawa 1926 (spis z 30 IX 1921) — źródło drukowane
- ks. Jakub Fankidejski, „Utracone kościoły i kaplice w dzisiejszej dyecezyi chełmińskiej”, Pelplin 1880 — źródło drukowane
- Topographisch-statistisches Handbuch des Regierungs-Bezirks Danzig, Danzig 1869, s. 210, pozycja 127 — źródło drukowane
- H. Schuch, „Die Zustände der Landbevölkerung im Kreise Berent am Schlusse der polnischen Herrschaft 1772”, „Zeitschrift des Westpreußischen Geschichtsvereins”, z. 15 (1886), s. 155 — źródło drukowane
- „Die evangelischen Kirchengemeinden in Ostpreußen und Westpreußen in den Pfarr-Almanachen von 1912 und 1913”, wyd. 2, Hamburg 2000 (Sonderschrift 59), almanach Prus Zachodnich 1913, s. 45 — źródło drukowane
Połączone źródła: koscioly_json
Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.