Świchowo — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Świchowo, po niemiecku Groß Schwichow, należało przed 1945 rokiem do powiatu lęborskiego (Kreis Lauenburg in Pommern) w rejencji koszalińskiej, w prowincji Pomorze. W źródłach nie znaleziono kościoła ani kaplicy we wsi. Ewangelicy należeli do parafii w Salinie (Saulin). Katolicy podlegali parafii w Lęborku. Przynależność do Salina poświadczają spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku, skład tamtejszej parafii u Ernsta Müllera, gdzie Świchowo i Świchówko wymieniono wprost obok pozostałych jej wsi, oraz zapis z 1658 roku, w którym pojawiają się obie miejscowości (w haśle Słownika geograficznego parafia nosi nazwę Sawulino). Słownik geograficzny przypomina, że w 1493 roku książę Bogusław X nadał tę wieś Wawrzyńcowi Krokowskiemu. Kościół w Salinie był luterański — jak pisze Franz Schultz, od czasów Reformacji, to jest od panowania księcia Jana Fryderyka (1569–1600), a być może i wcześniej. W 1590 roku biskup kujawski Hieronim Rozdrażewski próbował świątynię zająć: wedle relacji Jerzego Wejhera ludzie biskupa byli w środku, ale wycofali się, ostrzeżeni przez zbierających się mieszkańców. Wśród duchownych ewangelickich tamtej epoki Schultz wymienia Braskowskiego w Salinie, dat przy nim nie podając; u Müllera Matthias Braskofski, ordynowany w Gnieźnie, otwiera listę tamtejszych pastorów. Kościół pozostał ewangelicki do 1945 roku. W 1784 roku Świchowo leżało półtorej mili na północny wschód od Lęborka. Przy dwóch folwarkach mieszkali gospodarz i czterech zagrodników — razem 11 dymów. …