Straszyn — cmentarz ewangelicki
Straschin
- Zniszczony / zamknięty
- 1945
- Czy aktywny dziś
- Nie / zniszczony / nieużywany
- Powiat
- gdański
- Typ
- Cmentarz
- Denominacja
- ewangelicka
Z Wikipedii (PL)
Cmentarz ewangelicki w Straszynie, po niemiecku Straschin, leży w gminie Pruszcz Gdański, przy ulicy Poprzecznej 24. Do 1945 roku wieś należała do powiatu Wyżyny Gdańskiej (Kreis Danziger Höhe): do 1920 roku w rejencji gdańskiej prowincji Prusy Zachodnie, w latach 1920–1939 w Wolnym Mieście Gdańsku. Miała charakter majątkowy — był to obszar dworski Straschin, w 1929 roku połączony w Straschin-Prangschin, czyli Straszyn-Prędzieszyn. W latach 1939–1945 Straszyn leżał w Rzeszy, w okręgu Gdańsk-Prusy Zachodnie. W 1454 roku Nicolaus von Straschin był chorążym szlachty okręgu gdańskiego. Do parafii świętego Wojciecha Straszyn należał u schyłku szesnastego wieku. W wizytacji tej parafii, w wykazie wsi parafialnych, wieś zapisano krótko: szlachecka, dwadzieścia pięć łanów, nic nie płacą, prawuje się z nimi. Kilka sąsiednich wsi z tej samej listy zalegało wtedy podobnie, od wielu lat. Według Johna Muhla Straszyn należał do około osiemnastu dóbr szlacheckich Wyżyny Gdańskiej, które według przywilejów krzyżackich winne były dziesięcinę katolickiemu kościołowi w Świętym Wojciechu (St. Albrecht); luterańscy właściciele tych dóbr odmawiali jej od czasów Reformacji, lecz wyrok Trybunału Koronnego w Piotrkowie z 1648 roku rozstrzygnął spór na ich niekorzyść. Według Muhla Straszyn figuruje w wykazie tych dóbr z 1667 roku. Według Aleksandra Klempa (1994, s. 62) w połowie XVII wieku mieszkały w województwie pomorskim dwie rodziny ariańskie, Arciszewscy i Iwaniccy, a w 1660 roku młodociani właś…
Źródła zewnętrzne
- Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie) — ewidencja konserwatorska
- Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich — źródło drukowane
- ks. Jakub Fankidejski, „Utracone kościoły i kaplice w dzisiejszej dyecezyi chełmińskiej podług urzędowych akt kościelnych”, Pelplin 1880, s. 185 — źródło drukowane
- J. Muhl, „Geschichte der Dörfer auf der Danziger Höhe”, Gdańsk (Quellen und Darstellungen zur Geschichte Westpreußens, z. 21), s. 108 — źródło drukowane
- Topographisch-statistisches Handbuch des Regierungs-Bezirks Danzig, Danzig 1869, s. 61–62, pozycja 315 — źródło drukowane
- Th. Hirsch, „Geschichte des Karthauser Kreises bis zum Aufhören der Ordensherrschaft”, „Zeitschrift des Westpreußischen Geschichtsvereins”, z. 6 (1882), s. 107 — źródło drukowane
- „Die evangelischen Kirchengemeinden in Ostpreußen und Westpreußen in den Pfarr-Almanachen von 1912 und 1913”, wyd. 2, Hamburg 2000 (Sonderschrift 59), almanach Prus Zachodnich 1913, s. 20 — źródło drukowane
- A. Klemp, „Protestanci w dobrach prywatnych w Prusach Królewskich od drugiej połowy XVII do drugiej połowy XVIII wieku”, Gdańsk 1994, s. 62, 170, 227–228 — monografia
Połączone źródła: koscioly_json
Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.