Jankowo Gdańskie — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Jankowo Gdańskie, po niemiecku Jenkau, leży na Wyżynie Gdańskiej, a przed 1945 rokiem należało do powiatu gdańskiego wyżynnego (Kreis Danziger Höhe). Przynależność państwowa zmieniała się tu: do 1920 roku Prusy Zachodnie (rejencja gdańska), w latach 1920–1939 Wolne Miasto Gdańsk, w latach 1939–1945 Reichsgau Danzig-Westpreußen, po 1945 roku Polska. Jankowo figuruje na liście z 1667 roku wśród około osiemnastu dóbr szlacheckich Wyżyny Gdańskiej, które wedle przywilejów krzyżackich winne były dziesięcinę katolickiemu kościołowi w Świętym Wojciechu. Wkrótce po 1525 roku właściciele tych dóbr odmówili i dziesięciny, i udziału w kosztach kościoła oraz szkoły; dekrety królewskie z 1609 i 1640 roku obowiązek potwierdziły, a spór zamknął wyrok Trybunału Koronnego w Piotrkowie z 1648 roku, wydany przeciwko luterańskim dziedzicom. W dziewiętnastym wieku ciężar dziesięciny zniesiono. W wykazie wasali z lat 1774–1775 Jankowo figuruje wśród dóbr 60-letniego Eduarda Friedricha von Conradiego, burmistrza Gdańska — obok Bąkowa, Otomina i Sulmina. Według pruskich ksiąg hipotecznych te tak zwane dobra bąkowskie należały wcześniej do Adelgundy von Schwarzwald z domu von Coelmer, od 1761 roku do jej córki Anny Elisabeth von Conradi, po jej śmierci do syna Karla Friedricha von Conradiego — częściowo w spadku, częściowo na mocy umowy kupna z 1787 roku. W 1798, ściślej 1799 roku, dobra bąkowskie przeszły na własność fundacji: Prowincjonalnego Instytutu Szkolnego i Wychowawczego imienia von Conrad…