Michalin — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Cmentarz ewangelicki w Michalinie leży przy ulicy Gajowej, na działce 270, i figuruje w gminnej ewidencji zabytków gminy Przywidz pod pozycją 100. Według ewidencji był czynny do 1945 roku, a dziś jest nieczynny. Odnotowano tu szkołę w budynku przy dzisiejszej ulicy Gajowej. Gminny program opieki nad zabytkami Gminy Przywidz na lata 2023–2026 ujmuje go w gminnej ewidencji zabytków jako cmentarz ewangelicki przy ulicy Gajowej. Odrębny cmentarz ewangelicki notuje ta sama ewidencja w pobliskim Klonowie Dolnym, przy ulicy Przywidzkiej. Karta cmentarza z 30 października 1985 roku ocenia jego stan słowami: „Zły. Nieliczne zachowane groby.”. Z dawnego założenia na planie kwadratu pozostały wtedy dwadzieścia dwie mogiły ziemne, jeden nagrobek wolnostojący i jedna płyta, pozbawione tabliczek. W 1985 roku czytelna była jedna data z lat dwudziestych dwudziestego wieku. Cmentarz miał od frontu kamienne ogrodzenie z metalową bramą, a ze starodrzewu zachowały się cztery lipy, świerk i trzy żywotniki. Michalin, po kaszubsku Michalënò, po niemiecku Michaelshütte, to dawna osada hutnicza na Wyżynie Gdańskiej. John Muhl zalicza ją do wsi, które wyrosły z leśnych hut smolnych i potażowych, założonych na dobrach szlacheckich Mariensee, Schaplitz i Paglau. Michalin leżał do 1920 roku w powiecie kartuskim w rejencji gdańskiej Prus Zachodnich, w latach 1920–1939 w powiecie Wyżyny Gdańskiej (Danziger Höhe) w granicach Wolnego Miasta Gdańska, a od 1939 do 1945 roku w okręgu Rzeszy Gdańsk-Prusy Zacho…