Szklana Góra — cmentarz ewangelicki
Glasberg
- Zniszczony / zamknięty
- 1945
- Czy aktywny dziś
- Nie / zniszczony / nieużywany
- Powiat
- gdański
- Typ
- Cmentarz
- Denominacja
- ewangelicka
Z Wikipedii (PL)
Szklana Góra, po kaszubsku Sklanô Góra, leży na Wyżynie Gdańskiej w gminie Przywidz. Do 2024 roku była częścią wsi Kozia Góra, potem stała się samodzielną miejscowością. Po niemiecku nazywała się Glasberg. Od 1311 roku Szklana Góra (Glasberg) należała do wójtostwa tczewskiego. W 1419 roku działała tu huta szkła z półtora łanem ziemi, a około 1419 roku były to dobra rycerskie na prawie chełmińskim. W 1429 roku Zakon nadał je burmistrzowi gdańskiemu Gertowi von der Beke. Według pruskich ksiąg hipotecznych Szklana Góra należała do Anny Kalkstein z domu Pawłowskiej, od 1751 roku do Adama Kanden-Trzcińskiego, a od 1768 roku do jego syna Franciszka Ksawerego, po ugodzie z bratem Michałem i matką Katarzyną z Podowskich. W wykazie wasali z lat 1774–1775 Szklana Góra (Glasberg) figuruje wśród dóbr 52-letniego Kazimierza Zboińskiego, pułkownika polskiego w stanie spoczynku, mieszkającego w Gdańsku. Według objaśnień Bära wykazy wasali notowały faktycznego posiadacza, a księgi hipoteczne — sądownie ustalonego właściciela. W 1818 roku Przywidz wraz z okolicą wszedł do pruskiego powiatu kartuskiego (Kreis Karthaus), a na mocy traktatu wersalskiego, w 1920 roku, obszar ten przeszedł do powiatu Danziger Höhe i wraz z nim do Wolnego Miasta Gdańska. W latach 1939–1945 należał do okręgu Rzeszy Gdańsk-Prusy Zachodnie (Reichsgau Danzig-Westpreußen). Kościołów we wsi nie było — obie świątynie stały w Przywidzu. Ewangelicką wznoszono od 1830 roku własnym kosztem ówczesnego właściciela majątku, …
Źródła zewnętrzne
- Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie) — ewidencja konserwatorska
- Miejscowy plan zagospodarowania / studium gminy Przywidz — kwerenda workflow
- Gemeindelexikon für die Provinz Westpreussen, spis powszechny z 1 XII 1885, Kreis Karthaus — źródło drukowane
- Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich — źródło drukowane
- Gemeindelexikon für die Regierungsbezirke Allenstein, Danzig, Marienwerder, Posen, Bromberg und Oppeln, Heft II: Regierungsbezirk Danzig, Berlin 1912 (spis powszechny z 1 XII 1910) — źródło drukowane
- M. Bär, „Der Adel und der adlige Grundbesitz in Polnisch-Preußen zur Zeit der preußischen Besitzergreifung”, Leipzig 1911, nr 663 (s. 26), nr 1420 (s. 144) — źródło drukowane
- Topographisch-statistisches Handbuch des Regierungs-Bezirks Danzig, Danzig 1869, s. 105, pozycja 106; Topographisch-statistisches Handbuch des Regierungs-Bezirks Danzig, Danzig 1869, s. 117–118, pozycja 241 — źródło drukowane
- Th. Hirsch, „Geschichte des Karthauser Kreises bis zum Aufhören der Ordensherrschaft”, „Zeitschrift des Westpreußischen Geschichtsvereins”, z. 6 (1882), s. 30, 45, 60, 119 — źródło drukowane
- „Die evangelischen Kirchengemeinden in Ostpreußen und Westpreußen in den Pfarr-Almanachen von 1912 und 1913”, wyd. 2, Hamburg 2000 (Sonderschrift 59), almanach Prus Zachodnich 1913, s. 31 — źródło drukowane
- W. Heidn, „Die Ortschaften des Kreises Karthaus/Westpr. in der Vergangenheit”, Marburg 1965, s. 125 — źródło drukowane
Połączone źródła: koscioly_json
Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.