Trzcińsk — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Trzcińsk to kociewska wieś na północ od Starogardu, dziś w gminie Starogard Gdański. Dawniej pisano ją rozmaicie — w 1780 roku Trzcinsko, mylnie także Ścińsk — a po niemiecku Labuhnken. Przed 1920 rokiem należała do powiatu starogardzkiego (Kreis Preußisch Stargard), w latach 1920–1939 do Drugiej Rzeczypospolitej — w pasie zwanym korytarzem — a w latach 1939–1945 do Okręgu Rzeszy Gdańsk-Prusy Zachodnie (Reichsgau Danzig-Westpreußen). Trzcińsk stanowił włość braci miłosierdzia, czyli bonifratrów ze Szotlandu pod Gdańskiem. W 1780 roku wieś należała do konwentu. Bracia miłosierni wystawili tu kaplicę zakonną, katolicką, która istniała w 1789 roku. Wizytacja biskupa Szaniawskiego z lat 1710–1711 notuje, że proboszcz pobierał stąd siedem korcy żyta i tyleż owsa; tyle samo szło jako meszne na proboszcza godziszewskiego. Wizytacja Rybińskiego z 1780 roku naliczyła we wsi 115 katolików i 14 ewangelików, a urzędowy spis miejscowości rejencji gdańskiej z 1820 roku notuje tu 114 mieszkańców: 11 luteranów i 103 katolików. W 1869 roku urzędowy podręcznik rejencji gdańskiej notował w *Labuhnken* 34 budynki mieszkalne i 433 mieszkańców, w tym 160 ewangelików i 273 katolików. Wymieniał tu 17 gospodarstw chłopskich i dziewięć zagród chałupniczych. W tym samym podręczniku zapisano, że miejscowość miała własny okręg szkolny. W spisie powszechnym z 1 grudnia 1885 roku naliczono 402 mieszkańców — 255 katolików i 147 ewangelików. W tym spisie wieś liczyła czterdzieści domów. Ten sam spis (Gemei…