Radziejewo — cmentarz ewangelicki
Rathsdorf
- Zniszczony / zamknięty
- 1945
- Czy aktywny dziś
- Nie / zniszczony / nieużywany
- Powiat
- starogardzki
- Typ
- Cmentarz
- Denominacja
- ewangelicka
Z Wikipedii (PL)
Radziejewo, po niemiecku Rathsdorf, a w czasach krzyżackich Rautenberg, to kociewski majątek nad Jeziorem Borzechowskim, do 1920 roku w powiecie starogardzkim (Kreis Preußisch Stargard) w rejencji gdańskiej Prus Zachodnich, a w latach 1920–1939 w granicach Drugiej Rzeczypospolitej, w województwie pomorskim. *Słownik geograficzny* opisuje dobra rycerskie o powierzchni 773 hektarów, z gorzelnią parową połączoną z młynem i cegielnią oraz hodowlą bydła i owiec; w 1869 roku stało tu 8 domów, a mieszkało 179 osób: 124 katolików i 55 ewangelików. Wieś nabyli w pierwszej połowie XVI wieku Klińscy — pierwszym, który tu mieszkał, był Leonard Kliński, w 1533 roku poseł stanów pruskich do króla Zygmunta I. Według urzędowego podręcznika rejencji gdańskiej z 1869 roku ewangelicy należeli do parafii w Borzechowie; katolicy — do parafii w Zblewie; dzieci należały do okręgu szkolnego w Miradowie. W spisie powszechnym z 1 grudnia 1885 roku naliczono 208 mieszkańców, z czego 133 katolików i 75 ewangelików (powiat starogardzki, strona 36, pozycja 110). Ewangelicy chodzili do kościoła w Borzechowie, po niemiecku Bordzichow, gdzie mieściła się ich parafia. Katolików spis z 1885 roku przypisuje do parafii w Zblewie, po niemiecku Hoch Stüblau. *Słownik geograficzny* przy Radziejewie podaje parafię katolicką w Zblewie i ewangelicką w Borzechowie. W Radziejewie nie było świątyni ani zboru ewangelickiego; zachował się cmentarz. Ewidencja konserwatorska powiatu starogardzkiego wymienia ją pod pozycją…
Źródła zewnętrzne
- Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie) — ewidencja konserwatorska
- Kociewiacy.pl — Dzieje wsi Radziejewo (J. Milewski) — kwerenda workflow
- Gemeindelexikon für die Provinz Westpreussen, spis powszechny z 1 XII 1885, Kreis Preußisch Stargard — źródło drukowane
- ks. Jakub Fankidejski, „Utracone kościoły i kaplice w dzisiejszej dyecezyi chełmińskiej podług urzędowych akt kościelnych”, Pelplin 1880, s. 251 — źródło drukowane
- M. Bär, „Der Adel und der adlige Grundbesitz in Polnisch-Preußen zur Zeit der preußischen Besitzergreifung”, Leipzig 1911, nr 131 (s. 6), nr 1209 (s. 87) — źródło drukowane
- Topographisch-statistisches Handbuch des Regierungs-Bezirks Danzig, Danzig 1869, s. 217, pozycja 199 — źródło drukowane
- „Handbuch des Grundbesitzes in Westpreussen”, Danzig 1891, s. 176 — źródło drukowane
- „Handbuch des Grundbesitzes”, Prusy Zachodnie, 1909, s. 120 — źródło drukowane
- E. Seyfert (oprac.), „Güter-Adreßbuch für die Provinz Westpreußen” (Niekammer's Güter-Adreßbücher, t. II), wyd. 2, Leipzig 1912, s. 78 — źródło drukowane
- Wykaz imienny nieruchomości ziemskich przeznaczonych do przymusowego wykupu, Dz.U. 1937 nr 10 poz. 74, pozycja 204 — źródło drukowane
- „Pomorski Dziennik Wojewódzki” 1938, nr 14 — źródło drukowane
- „Księga adresowa Polski (wraz z w. m. Gdańskiem) dla handlu, przemysłu, rzemiosł i rolnictwa”, Warszawa 1928, s. 1204 — źródło drukowane
- „Die evangelischen Kirchengemeinden in Ostpreußen und Westpreußen in den Pfarr-Almanachen von 1912 und 1913”, wyd. 2, Hamburg 2000 (Sonderschrift 59), almanach Prus Zachodnich 1913, s. 42 — źródło drukowane
Połączone źródła: koscioly_json
Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.