Ząbinowice — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Cmentarz w Ząbinowicach nie jest wpisany do rejestru zabytków; figuruje w ewidencji zabytków gminy Bytów jako historyczny cmentarz wiejski na działce numer 22. Opisywano go jako teren o zatartej granicy z lasem, z nieczytelnym układem ścieżek i kwater. Ząbinowice, po niemiecku Gersdorf, po kaszubsku Zãbienica, leżą trzy i pół kilometra na południowy wschód od Bytowa; przed 1945 rokiem należały do powiatu bytowskiego w rejencji koszalińskiej, w pruskiej prowincji Pomorze. Inwentarz zabytków powiatu bytowskiego z 1938 roku podaje pierwszą wzmiankę z 1335 roku, pod nazwą Sambinow. Komtur domowy Bytowa, brat Niclas von der Frantz, nadał 3 lutego 1350 roku cztery wolne włóki w Borzytuchomiu „swojemu wiernemu sołtysowi Jerzemu z Gersdorfu”; według inwentarza sołtys zrzekł się wtedy urzędu we wsi, która od niego wzięła nazwę. U Cramera miejscowość występuje pod pełniejszą nazwą Georgendorf, a od 1390 roku siedział tu — obok własnego Pomyska — ród von Pomeiske, z którego wychodzili sędziowie ziemscy ziemi bytowskiej. Należącą do rodu część majątku sprzedano w 1746 roku Peterowi Georgowi von Puttkamerowi, a od 1902 roku majątek dzielono pod osadnictwo. Według opisu Pomorza Ludwiga Wilhelma Brüggemanna z 1784 roku Ząbinowice były szlachecką siedzibą z luterańskim nauczycielem i 13 ogniskami (domostwami), wcieloną do parafii w Bytowie. Ząbinowice leżały milę na wschód-południowy wschód od Bytowa, przy jeziorze Piaschen. Obok folwarku mieszkało czterech gospodarzy i dwóch zagrodników; …