Rokity — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Rokity — po niemiecku Groß Rakitt, po kaszubsku *Wieldze Roczitczi* — były przed 1945 rokiem wsią niemal wyłącznie ewangelicką: w 1925 roku spośród 409 mieszkańców protestantami było 403. Sąsiedztwo nie zawsze tak wyglądało. 📌 Spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku zapisał miejscowość dwoma wierszami — gmina wiejska liczyła 127 ewangelików i ani jednego katolika, ale obszar dworski 129 ewangelików i aż 136 katolików, kierowanych do parafii w Lęborku. *Słownik geograficzny* podaje dla wsi 662 hektary i osobne dobra rycerskie o 1064 hektarach, a dla roku 1885 — 33 domy, 37 dymów i 285 mieszkańców; w tej liczbie mieściło się szesnaścioro Żydów obok 261 ewangelików i ośmiu katolików. Samodzielną parafię luterańską wydzielono z parafii mikorowskiej aktami z 27 marca i 2 kwietnia 1909 roku, z siedzibą w Rokitach; pierwszym proboszczem został Otto Theodor Erich Sendler, mianowany 1 sierpnia 1909 roku, a od 1 października 1911 przyłączono do parafii Bochowo, dotąd należące do Bukowiny. Nową placówkę pomyślano — jak zapisało opracowanie jej dziejów — jako „bastion przeciwko katolickiemu kaszubizmowi”, co przy 136 katolikach tutejszego obszaru dworskiego nabiera konkretnego sensu. 🔴 Data budowy kościoła jest sporna: obok lat 1911–1912, z kamieniem węgielnym położonym 17 września 1911, poświęceniem 20 grudnia 1912 roku i dotacją 20 000 marek od cesarza Wilhelma II, podawane bywają lata 1907–1909. 🟡 Rozbieżności nie sposób rozstrzygnąć bez akt budowy; obie wersje zgadzają się natomiast c…