Jęczniki Małe — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Jęczniki Małe, po niemiecku Klein Jenznick, leżą na katolicko-ewangelickim pograniczu Borów Tucholskich. Miejscowość wzmiankowano w 1350 roku jako *villa Gynczknik*, a na Małe i Wielkie podzielono ją w XV stuleciu. Do 1 grudnia 1919 roku należała do powiatu chojnickiego, potem do człuchowskiego — a wraz z nim w latach 1920–1938 do Marchii Granicznej Poznań–Prusy Zachodnie, od 1938 roku do prowincji Pomorze. Ludność była mieszana i nieliczna. Słownik geograficzny opisuje same dobra: 962 morgi, dziesięć budynków przy dwóch domach mieszkalnych, szesnastu katolików i osiemnastu ewangelików — razem trzydzieści cztery osoby, po połowie jednego i drugiego wyznania. 📌 Wykaz gmin z 1885 roku notuje wieś jeszcze w powiecie chojnickim (strona 156, pozycja 96, w dziale obwodów dworskich): 57 mieszkańców, 31 ewangelików i 26 katolików — i rozstrzyga zarazem sprawę parafii, bo obie, ewangelicką i katolicką, wskazuje w Człuchowie. 📌 W haśle Słownika odnotowano szkołę w Jęczonkach, do której chodziło trzydzieścioro pięcioro dzieci — więcej, niż liczyły całe Jęczniki Małe. Własnego kościoła wieś nie miała; pozostał po niej cmentarz. Po 1945 roku ludność niemiecką wysiedlono; dziś osada liczy około dwustu sześćdziesięciu pięciu mieszkańców. *Źródło: Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Warszawa 1880–1902.*