Płonica — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Płonica nosiła po niemiecku nazwę Platendienst, a w taryfie z 1717 roku zapisano ją jako Platendynk. Cmentarz figuruje w gminnej ewidencji zabytków pod pozycją 104 jako ewangelicki, bez datowania i bez opisu stanu zachowania. W 1356 roku wielki mistrz Winrich von Kniprode nadał braciom Henningowi i Pawłowi oraz ich spadkobiercom 16 włók „na polu zum Platendienst” na prawie chełmińskim. W zamian bracia mieli pełnić jedną służbę w lekkiej zbroi. W 1648 roku podatek z tutejszych dóbr płacił Wolszlegier, a w XVIII wieku należały one do Grabowskich; te wiadomości podaje hasło Słownika geograficznego w tomie VIII. W 1868 roku urzędowy podręcznik rejencji kwidzyńskiej wymieniał *Platendienst* w części o powiecie chojnickim (Kreis Konitz) i notował tu 65 mieszkańców: 36 katolików i 29 ewangelików. Według tego podręcznika ewangelicy należeli do parafii w Chojnicach, a katolicy do parafii w Człuchowie. W tym samym podręczniku zapisano, że dzieci należały do okręgu szkolnego *Damnitz*. Wykaz gmin z 1 grudnia 1885 roku wymienia Płonicę w powiecie chojnickim w dwóch osobnych wierszach. Gmina wiejska, na stronie 154 pod pozycją 60, liczyła 26 mieszkańców w trzech domach, w tym 16 katolików i 10 ewangelików. Obwód dworski, na stronie 156 pod pozycją 109, liczył 53 mieszkańców w sześciu domach, w tym 50 ewangelików i trzech katolików. Oba wiersze podają zgodnie parafię ewangelicką w Starym Gronowie, po niemiecku Grunau, i katolicką w Człuchowie. W sąsiednim powiecie człuchowskim leżały ob…