Polniczka — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Polniczka, po niemiecku Adlig Pollnitz, po kaszubsku Szlacheckô Pòlnicô, powstała z podziału Polnicy po 1414 roku na część zakonną i szlachecką i pozostała wsią folwarczną. Osada była niewielka: spis z 1868 roku wykazał tu 55 mieszkańców, w tym 37 ewangelików i 18 katolików, przy trzech domach i trzynastu budynkach; dobra liczyły niespełna 367 hektarów, a czysty dochód z gruntu — 835 marek. Ewangelicy należeli do parafii w Człuchowie, odległej o jedenaście kilometrów; własnego kościoła w Polniczce nie było, a po tutejszej wspólnocie został cmentarz, który gminna ewidencja zabytków prowadzi pod pozycją 113 jako ewangelicki. W sąsiedniej Polnicy stoi szachulcowy kościół Świętej Trójcy z XVIII wieku, wpisany do rejestru zabytków pod numerem A-91, dziś rzymskokatolicki. 📌 Skalę różnicy między obiema Polnicami pokazuje wykaz gmin z 1 grudnia 1885 roku. Królewska Polnica, prowadzona wśród gmin wiejskich powiatu człuchowskiego na stronie 160 pod pozycją 63 jako „Pollnik, königlich”, liczyła 1022 mieszkańców: 346 ewangelików, 670 katolików i sześcioro Żydów, z parafią ewangelicką w Człuchowie i katolicką w Przechlewie. ⚠ Szlachecka Polniczka własnego wiersza w naszym odczycie tego spisu nie ma — dla powiatu człuchowskiego odczytano 115 pozycji, z czego obwody dworskie tylko od 86 do 115, czyli do litery L, a hasło na literę P leży poza tym zakresem. Jest to brak odczytu, nie brak w źródle. Przynależność prowincjonalna zmieniała się dwukrotnie: Prusy Zachodnie do przełomu 1919 i 19…