Damnica — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Cmentarz rodowy w Damnicy — do 1945 roku Hebron-Damnitz — leżał przy wsi i majątku ziemskim w powiecie słupskim, w rejencji koszalińskiej, na ewangelickim Pomorzu. Mieszkańcy należeli do parafii ewangelickiej w Damnie, w superintendenturze Słupsk-Stare Miasto, nieliczni katolicy — do parafii w Słupsku. 🔴 Ile cmentarzy miała Damnica, źródła podają rozbieżnie: gminna ewidencja i portal cmentarzy powiatu słupskiego wyliczają trzy, monografia dawnych cmentarzy powiatu z 2013 roku — dwa, parafialny i rodowy. Ten, o powierzchni około 1500 metrów kwadratowych, był nekropolią rodu dworskiego von Damnitz. ⚠ Liczby mieszkańców podawane są przy tym wpisie rozbieżnie i żadna nie ma mocnego oparcia: spis z 1895 roku daje 135 osób dla gminy wiejskiej i 273 dla obwodu dworskiego, Słownik geograficzny — 352, a w opisie krążyło „około 110”. Tej ostatniej liczby nie potwierdza żadne źródło. Cmentarz założono nieopodal starego młyna. Stał na nim grobowiec Heinricha Karola Philipa von Damnitz, właściciela majątku; portal cmentarzy powiatu słupskiego wymienia tu ponadto pochówki barona Karla von Gamp, zmarłego w 1918 roku, i Klary von Gamp, zmarłej w 1938. Główny grobowiec zniszczono, a stojącą na nim rzeźbę berlińskiego artysty Fritza Klimscha — przedstawiającą klęczącego mężczyznę — przewieziono do Słupska, poddano konserwacji i ustawiono na Skwerze Pierwszych Słupszczan. W latach 1906–1907 przy południowo-zachodnim skraju parku dworskiego wzniesiono kaplicę ewangelicką. Po zajęciu wsi przez…