Warcino — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Warcino, po niemiecku *Varzin*, leżało w ówczesnym powiecie miasteckim i od 1867 roku należało do rodziny von Bismarck, która w znacznej mierze nadała dzisiejszy kształt tutejszemu założeniu pałacowo-parkowemu. Spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku prowadził dla Warcina dwa wiersze: gmina wiejska liczyła 411 ewangelików, obszar dworski — 845 ewangelików, sześcioro katolików i siedmioro wyznania mojżeszowego. Jedni i drudzy należeli do parafii ewangelickiej w Wussow. W parku, na wzgórzu oddalonym o około 500 m na południowy wschód od pałacu — dawniej zwanym Kleiner Richtberg, dziś Wzgórzem Bismarcka — założono cmentarz rodowy z kaplicą grobową. Początek dał mu w 1894 roku pochówek Johanny von Bismarck przy cieplarni przebudowanej na skromną kaplicę; w 1899 roku jej trumnę przeniesiono do Friedrichsruh. W 1905 roku w miejscu cieplarni stanęła murowana kaplica grobowa, a przy jej wschodniej ścianie chowano członków rodziny: Wilhelma, zmarłego w 1901 roku, Nicolausa, zmarłego w 1940, i Sybille, zmarłą 5/6 marca 1945 roku. W latach pięćdziesiątych XX wieku kaplicę rozebrano, a grobowce splądrowano. Zachowały się ściany fundamentowe i fragmenty posadzki kaplicy, kamienne elementy dekoracyjne oraz trzy płyty nagrobne z obramieniami z girland kwiatowych i liści dębu oraz z płaskorzeźbami herbów rodowych. W miejscu kaplicy zaaranżowano lapidarium, a jej pozostałości stanowią główny element jego kompozycji. Kaplica grobowa objęta jest wpisem zespołu pałacowego do rejestru zabytków po…