Wiklino — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Cmentarz ewangelicki w Wiklinie leży w północnej części wsi, po północnej stronie drogi ku Wrześciu, i — tak jak pierwotnie — sąsiaduje z zabudowaniami. Granice wyznacza starodrzew, a do cmentarza prowadzi krótka alejka, przy której stoi dziś tablica z napisem „CMENTARZ EWANGELICKI / FRIEDHOF”. Według portalu cmentarze.slupsk.pl cmentarz leży około pięciuset metrów na północ od centrum, po lewej stronie drogi do Żoruchowa. Według monografii dawnych cmentarzy powiatu słupskiego założono go w XIX wieku i powiększono na początku XX. W tej samej monografii odczytano to z kształtu założenia: dziś jest to wydłużony prostokąt, którego część północną stanowi owo powiększenie. W południowo-zachodnim narożniku stał budynek, po którym pozostały fundamenty; według monografii i źródeł kartograficznych była to przypuszczalnie kaplica cmentarna z czerwonej cegły, kryta dachówką karpiówką. Cmentarz był czynny w 1872 roku: najstarszy czytelny pochówek to grób Anny Ruch, zmarłej w listopadzie tego roku. Poza roślinnością i bluszczem zachowały się nieliczne relikty: płyta nagrobna z drugiej połowy XIX wieku i płyta upamiętniająca Michaela Zessina, zmarłego w 1874 roku. Poza tym zachowały się krzyże żeliwne, w tym ozdobny, z porcelanowymi tabliczkami. Wiklino, do 1945 roku Beckel, leżało w powiecie słupskim (Kreis Stolp), w rejencji koszalińskiej prowincji Pomorze. Należało do najstarszych poświadczonych wsi powiatu: w 1281 roku Mściwój II przekazał je klasztorowi w Białobokach na uposażenie …