Budowo — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Budowo, po niemiecku Budow, należało przed 1945 rokiem do powiatu słupskiego w rejencji koszalińskiej i było siedzibą samodzielnej parafii ewangelickiej. Tutejszy kościół — gotycki, wielokrotnie remontowany, między innymi w 1607 i 1645 roku — służył luteranom pod wielowiekowym patronatem rodu von Zitzewitz; ostatnim niemieckim pastorem był Walter Bielenstein, sprawujący urząd od 1921 do 1945 roku. Parafia była rozległa: w 1940 roku liczyła około 4357 wiernych. 📌 Jak dawno sięga ta parafia, mówi wykaz duchownych Pomorza Ernsta Müllera. Budow figuruje w nim w synodzie bytowskim, a lista pastorów zaczyna się od Anthoniusa Hechta, ordynowanego w 1564 roku przez Jakoba Hogense — a więc w pierwszym pokoleniu po Reformacji. Po nim przychodzą Johann Martzijow, ordynowany 19 marca 1606 roku, i Bernhard Crüger, w urzędzie już w 1622 i zmarły 20 czerwca 1654. Ten sam wykaz podaje skład parafii: dobra Budowo A i B, Groß i Klein Garzin oraz kilka dalszych majątków. 📌 Spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku prowadzi samo Budowo w dwóch wierszach: gmina wiejska to 182 ewangelików i czworo Żydów (strona 168, pozycja 12), obwód dworski — 405 ewangelików i jeden katolik (strona 176, pozycja 170). Podawana dotąd liczba 587 ewangelików jest sumą obu, a nie odczytem jednego wiersza; to zarazem wyjaśnia, dlaczego kłóciła się ze zdaniem o „204 mieszkańcach około 1900 roku” — tamta liczba dotyczy jednej z tych dwóch jednostek. Katolicy przynależeli do parafii w Słupsku. Przy kościele, w północno-za…