Bronowo — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Cmentarz ewangelicki w Bronowie, do 1945 roku Brünnow, założono na planie prostokąta na południe od wsi, przy drodze do Jabłońca, i wygrodzono wałem kamienno-ziemnym. Wieś chowała na nim swoich zmarłych do 1945 roku. Przy wejściu stała kaplica cmentarna, po której zostały dziś fundamenty. Monografia dawnych cmentarzy powiatu słupskiego z 2013 roku notuje, że większość nagrobków usunięto; zostały fragmenty kamiennych tablic i postumentów, dzięki którym czytelny jest układ rzędów, a najstarsza inskrypcja na zachowanym fragmencie wskazuje na pochówek z 1937 roku. Bronowo było wsią z majątkiem w powiecie miasteckim, w rejencji koszalińskiej na Pomorzu. Własnego kościoła nie miało: tutejsi ewangelicy należeli do parafii w Barcinie, w okręgu kościelnym Sławno. W 1840 roku rodzina von Below sprzedała majątek; potem należał do Hemptenmacherów i Johnów, aż w 1933 roku wykupiło go i rozparcelowało powiatowe towarzystwo osadnicze. W 1885 roku wieś liczyła 121 mieszkańców, w 1939 roku 436 w samej gminie wiejskiej. Na początku marca 1945 roku wieś zajęła Armia Czerwona, a ludność niemiecką wysiedlono, w większości w 1947 roku. Wiosną 2015 roku cmentarz uporządkowano z inicjatywy obecnych mieszkańców i ich sołtyski oraz mniejszości niemieckiej ze Słupska: usunięto samosiejki i zarośla, a przy wejściu, w miejscu dawnej kaplicy, umieszczono dwujęzyczną tablicę pamiątkową. 29 sierpnia 2015 roku miejsce poświęcili pastor ewangelicki ze Słupska i duchowny greckokatolicki z Bytowa. *Źródła: E…