Przytocko — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Przytocko, po niemiecku Pritzig, należało do 1945 roku do powiatu miasteckiego, w rejencji koszalińskiej i prowincji Pomorze. Wieś wzmiankowano w 1473 roku; tutejszy kościół, początkowo filia parafii w Świerznie, usamodzielnił się jako parafia ewangelicka w 1575 roku, a od Reformacji pomorskiej XVI wieku okolica była mocno luterańska. Parafia przytocka obejmowała między innymi Rzechcino Duże i Małe, Płocko oraz Misdow B; w 1907 roku wchodziła w skład synodu miasteckiego w konsystorzu ewangelickim prowincji Pomorze. W 1939 roku wieś liczyła 402 mieszkańców w 81 gospodarstwach. Ewangelicka ludność niemiecka użytkowała kościół do 1957 roku; po wysiedleniach świątynia popadła w ruinę i w latach siedemdziesiątych XX wieku została rozebrana. 📌 Z cmentarza zostało niewiele więcej. Monografia dawnych cmentarzy powiatu słupskiego zapisuje to jednym zdaniem: choć zakładano go poza zabudowaniami, po zachodniej stronie wsi, dziś leży w jej centrum — a z jego przestrzennej kompozycji nie zachowało się nic, kaplica uległa dewastacji, pomniki usunięto. ⚠ Zapowiadany przy tym wpisie „zachowany cmentarz z pomnikiem poległych w pierwszej wojnie światowej” nie ma zatem pokrycia. Teren należy dziś do rzymskokatolickiej parafii w Biesowicach. *Źródła: Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie); Gmina Kępice — Cmentarze ewangelickie w powiecie słupskim; „Kirchliches Amtsblatt des Königlichen Konsistoriums der Provinz Pommern”, rocznik 1907; K. Mazurkiewicz-Palacz, „Dawne cmentarz…