Lękwica — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Lankwitz — dziś Lękwica — należała przed 1945 rokiem do powiatu słupskiego (Landkreis Stolp) w rejencji koszalińskiej, w pruskiej prowincji Pomorze. Własnego kościoła ani kaplicy wieś nigdy nie miała, a jej mieszkańcy byli niemal wyłącznie ewangelikami: w 1925 roku stanowili 98,8 procent, katolików było dwoje. Chodzili do parafii w Gardnie Wielkiej (Groß Garde), w okręgu kościelnym Słupsk-Stare Miasto. Ta parafia macierzysta leżała już w stronach słowińskich nad jeziorem Gardno, gdzie do XIX wieku głoszono kazania po słowińsku — w narzeczu kaszubskim. Gardno było wsią królewską w amcie Smołdzino, więc kolatorem pozostawał sam władca, a dawny tamtejszy proboszcz nosił tytuł episcopus vicarius in pontificalibus. Parafia spłonęła dwukrotnie, w 1692 roku i 27 listopada 1772 roku, i za każdym razem razem z aktami kościelnymi — stąd późniejsze luki w jej dokumentacji. Jeszcze wcześniej, w 1632 roku, wydzielono z niej Smołdzino, gdzie 28 października poświęcono nowy, mały kościół. Spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku zapisał Lankwitz dwoma wierszami, bo wieś dzieliła się na gminę wiejską i obwód dworski: w pierwszej naliczono 80 ewangelików, w drugim 77, razem więc 157, i ani jednego katolika po żadnej ze stron. Cmentarz założono za wsią, na łagodnym stoku, z wejściem od wschodu, od drogi gruntowej; zajmował około 0,22 hektara. 🔴 Opisy tego miejsca rozchodzą się. Inwentaryzacja podaje prostokąt oddalony o około 320 metrów na południowy zachód od wsi, po prawej stronie drogi do Wi…