Kobylnica — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Kobylnica, po niemiecku Kublitz, zachowała ślady trzech dawnych cmentarzy ewangelickich. Przedmiotem tego wpisu jest najmłodszy z nich, w północno-zachodniej części wsi, przy dzisiejszej ulicy Witosa: założony na planie zbliżonym do kwadratu na początku XX wieku i użytkowany do dziś. Stoi tu ceglana brama wjazdowa ze słupkami zwieńczonymi żeliwnymi krzyżami, a obok zachowała się kaplica z początku XX wieku. Pierwotny obszar powiększono o nową część południowo-wschodnią, którą z delegacji kurii gorzowskiej poświęcił 1 listopada 1951 roku ksiądz Lucjan Koźlik. Jeszcze w latach dziewięćdziesiątych XX wieku leżały tu fragmenty dawnych nagrobków: kamienny krzyż o granitowym licu z inskrypcją wskazującą pochówek w 1934 roku, fragmenty postumentów i krzyże żeliwne, a na jednej z podstaw krzyża żeliwnego odczytano sygnaturę słupskiego ludwisarza o nazwisku Hartmann albo Bartmann. Pozostałe dwa mają w atlasie własne wpisy: cmentarz wiejski przy ulicy Widzińskiej, w południowej części wsi, założony na planie wydłużonego prostokąta, oraz najstarszy, przykościelny, z XVII wieku, w centrum wsi. 🟡 Przypisanie poszczególnych cmentarzy do Kobylnicy Królewskiej i Szlacheckiej pochodzi spoza monografii cmentarzy powiatu słupskiego: hasło Kobylnicy prowadzi ona pod dawną nazwą Adlig Kublitz i opisuje wszystkie trzy założenia razem, bez rozdzielania ich między części wsi. Sam podział wsi jest natomiast pewny — hasło słupskiego kościoła zamkowego u Müllera wymienia filiał „Kublitz, Adl. und Kön…