Cmentarz ewangelicki w miejscowości Bydlino

Z Wikipedii (PL)

Cmentarz w Bydlinie (do 1945 roku Bedlin) powstał około 1925 roku. Na mapie z 1929 roku nie jest oznaczony; najstarszym datowanym elementem jest żeliwny krzyż Anne Albrecht, a najwcześniejsze nagrobki pochodzą z czasu założenia cmentarza. W monografii dawnych cmentarzy powiatu słupskiego cmentarz zlokalizowano nieopodal Słupi, po północnej stronie drogi gruntowej biegnącej w kierunku Strzelinka. Zachowało się około siedemnastu mogił, a po wojnie cmentarza używali polscy osadnicy. Bydlino leży nad Słupią, między Słupskiem a Ustką; przed 1945 rokiem należało do powiatu słupskiego w rejencji koszalińskiej, w prowincji Pomorze. Była to wieś szlachecka: w 1485 roku należała do rodu von Schwaven, potem do von Lettowów (od 1626 roku), a od 1805 roku do von Uckermannów, którzy gospodarowali tu do końca drugiej wojny światowej. W 1784 roku Bydlino liczyło 11 dymów i miało nauczyciela. Do dóbr należał młyn zbożowy i tartak na polach Machowina, zwany Niedermühle — dolny, w odróżnieniu od górnego młyna (Obermühle) w samym Machowinie. Wieś była wcielona do kościoła w Machowinie (Groß-Machmin), filii Wytowna, w synodzie słupskim. W źródłach nie znaleziono kościoła ani kaplicy w Bydlinie. Spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku prowadzi Bedlin w dwóch pozycjach: w gminie wiejskiej naliczono 93 ewangelików, w obwodzie dworskim 158. W obu pozycjach spisu z 1895 roku okręgiem urzędowym był Groß Machmin. W obu pozycjach spisu z 1895 roku jako parafię ewangelicką wskazano Wytowno. W wykazie Ern…