Kobylnica — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

To cmentarz przykościelny w Kobylnicy, po niemiecku Kublitz — najstarszy z trzech tutejszych, założony w XVII wieku w centrum wsi, na owalnym kopcu, i stanowiący bezpośrednie otoczenie świątyni. Jeszcze na przełomie lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych XX wieku stał na nim żeliwny krzyż nagrobny z 1846 roku; dziś dawny układ nekropolii jest całkowicie zatarty — nie przetrwały ani nagrobki, ani krzyże. Pod ołtarzem kościoła urządzono kryptę rodu von Puttkamer. Parafię ewangelicką usamodzielniła tu w 1612 roku księżna Erdmuta, odłączając tutejszych ewangelików od słupskiej parafii mariackiej, której diakoni sprawowali tu dotąd opiekę duszpasterską. Po śmierci drugiego z tutejszych pastorów, Johanna Drenchaua, którą Müller kładzie prawdopodobnie na 1702 rok, parafia wróciła pod kościół zamkowy w Słupsku jako jego filia. Ceglana brama ze słupkami zwieńczonymi żeliwnymi krzyżami, kaplica z początku minionego stulecia, granitowy krzyż z pochówku z 1934 roku oraz kolejne powiększenia terenu, z 1951 i 2008 roku, należą do młodszego cmentarza parafialnego przy ulicy Witosa, opisanego w atlasie osobno. *Źródła: Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie); Kobylnica — Cmentarze ewangelickie w powiecie słupskim; Jan Wild, „Ewangelickie Pomorze — miejsca i ludzie”, Informator Parafialny Parafii EA w Słupsku nr 2/2024.*