Grabno — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Dawny cmentarz ewangelicki w Grabnie ukryty jest w lesie przy drodze do Przewłoki. Założono go na rzucie kwadratu, z wejściem od wschodu; prowadzi do niego brzozowa aleja, a aleja świerkowo-lipowa dzieli teren na dwie kwatery. Zachowały się kamienne postumenty. W 1784 roku Wintershagen — dzisiejsze Grabno i Zimowiska, wtedy jedna wieś — liczyło 22 dymy; mieszkali tu pastor i nauczyciel. Kościół był macierzysty w synodzie słupskim, z filią w Ustce; należały do niego Niestkowo i Przewłoka. Brüggemann dodaje, że dokument z 1356 roku obiecywał 40 dni odpustu każdemu, kto obdaruje kościoły w Wintershagen i Ustce albo będzie się w nich modlił. Grabno — do 1945 roku Wintershagen — tworzyło wraz z sąsiednimi Zimowiskami jedną wieś: Zimowiska były Wintershagen A, Grabno zaś Wintershagen B. Leżały w powiecie słupskim (Kreis Stolp), w rejencji koszalińskiej prowincji Pomorze. Monografia cmentarzy powiatu słupskiego podaje przy Grabnie dawną nazwę Hohenhagen. Hohenhagen był częścią areału wydzieloną w 1920 roku i włączoną do Ustki. Kościół filialny świętych Jana Chrzciciela i Mikołaja konsekrowano w 1356 roku, a z dawnego kościoła przetrwała do dziś wieża z tego roku. Skład parafii zapisał Ernst Müller: świątynia w Ustce (Stolpmünde) była filią kościoła w Wintershagen, a do parafii należały Przewłoka (Strickershagen), Niestkowo (Nesekow), Grasbruch, Silberberg i Karlshof. Prawo powoływania duchownego dzielili właściciel dóbr Wintershagen i magistrat miasta Słupska. Aktem z 7 i 14 paźd…