Swołowo — cmentarz przykościelny (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Swołowo, po niemiecku Schwolow, leży około trzynastu kilometrów na zachód od Słupska, w Krainie w Kratę — okolicy słynącej z zabudowy szachulcowej. Przed 1945 rokiem należało do powiatu słupskiego w rejencji koszalińskiej, w prowincji Pomorze. Cmentarz przykościelny otacza gotycki kościół wzniesiony około 1400 roku z cegły na kamiennym podmurowaniu, z wieżą od zachodu. Zajmuje niewielki, owalny teren w środku wsi — około 942 metrów kwadratowych — otoczony murem z kamieni polnych. Dziś jest to płaska, obsiana trawą przestrzeń; przy ogrodzeniu od północy stoi pomnik, postawiony niegdyś ku pamięci mieszkańców poległych w pierwszej wojnie światowej. To właśnie ciasnota tego miejsca sprawiła, że wieś założyła z czasem drugi cmentarz, na południowo-wschodnim skraju zabudowy. Świątynia służyła ewangelikom przez ponad cztery stulecia po Reformacji. Schwolow było filią parafii ewangelickiej w Bruskowie Wielkim (Groß Brüskow), w okręgu kościelnym Słupsk-Miasto; w 1940 roku gmina filialna liczyła 398 wiernych. Na wieży wisiały dzwony z 1764 i 1788 roku, odlane w warsztatach Meyera w Kołobrzegu i Szczecinku; jeden z nich zachował się do dziś w Braunlage w Górach Harzu. W marcu 1945 roku wieś zajęła Armia Czerwona, a ludność niemiecką wysiedlono w roku następnym. Kościół przeszedł w ręce katolickie i po rekonsekracji służy jako świątynia filialna parafii w Bruskowie Wielkim. Cmentarz przykościelny zachował się przy niej. 📌 Ten cmentarz przykościelny funkcjonował od czasu wzniesienia ś…