Ścięgnica — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Ścięgnica, po niemiecku Ziegnitz — w dawnych zapisach Cigenitz w 1628 i Ziegnitz w 1756 roku — była wsią z majątkiem na zachód od Słupska. Przed 1945 rokiem leżała w powiecie sławieńskim w rejencji koszalińskiej, a do słupskiego weszła dopiero po wojnie. Było to dawne lenno rodu von Boehn, sięgające około 1436 roku, z zespołem pałacowo-parkowym z końca XIX wieku; modernistyczny pałac stoi do dziś. 📌 W latach 1907–1945 majątek należał do rodziny von Bonin — i stąd bierze się herbowy głaz na tutejszym cmentarzu. Ludność była luterańska, jak całe Pomorze po Reformacji XVI wieku, a katolicy żyli tu w rozproszeniu. Własnego kościoła wieś nie miała — według stanu na 1932 rok należała do ewangelickiej parafii w Słonowicach, w okręgu kościelnym sławieńskim. Urząd stanu cywilnego i okręg urzędowy mieściły się w Bzowie, sąd w Sławnie. 📌 W spisie z 2 grudnia 1895 roku Ścięgnica ma dwa wiersze — 135 i 205 ewangelików, razem 340 osób — bo dzieliła się na gminę wiejską i obwód dworski. Stąd pozorna rozbieżność liczb: Meyers notuje około 1905 roku 114 mieszkańców jednej tylko z tych jednostek, podczas gdy zapisy genealogiczne mówią o 345 osobach w 1925 i 294 w 1939 roku, licząc całą wieś. ⚠ Cmentarz był tu jeden. Monografia cmentarzy powiatu słupskiego opisuje jedno założenie w dwóch rolach — wiejskiej i rodowej: obok mogił mieszkańców stanął na nim kamienny nagrobek rodziny von Bonin, a wśród pomników wielki głaz z wyrzeźbioną tarczą herbową z wizerunkiem kozła, znakiem tego rodu. Zacho…