Zębowo — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

W Zębowie cmentarz leży przy kościele i służy pochówkom do dziś; w źródłach nie znaleziono innego cmentarza we wsi. Chowano tu von Belowów; niektórym wmurowano epitafia w ściany świątyni. Najbliżej kościoła, przed wejściem na cmentarz, stoją resztki dawnych pomników nagrobnych, wśród nich marmurowe krzyże; pozostałą część frontową obsiano trawą, a teren za kościołem służy pochówkom współczesnym. Zachowała się osiemnastowieczna brama i kamienny mur długości około 200 metrów — monografia opisuje go jako murek grodzący cmentarz i kościół od strony frontowej, ewidencja mierzy go jako obwodowy. Kościół i cmentarz wpisano do rejestru zabytków. Datowanie cmentarza w źródłach się różni: ewidencja wskazuje drugą połowę XVIII wieku, monografia zaś stwierdza, że przykościelne miejsce grzebalne utrzymało swój status od średniowiecza po czasy współczesne. Murowany kościół wzniesiono w XV wieku; w źródłach nie znaleziono dokładnego roku budowy. Służył ewangelikom od Reformacji, którą przyjęto tu w 1535 roku, aż do 1945. W XVIII wieku częściowo spłonął i wkrótce został odbudowany staraniem von Belowów. Po 1945 roku świątynię przejęli katolicy i usunęli empory patronackie oraz ambonę. Zębowo, po niemiecku Symbow, leżało w dawnym powiecie sławieńskim (Kreis Schlawe) w rejencji koszalińskiej, tuż przy granicy z powiatem słupskim — i było ośrodkiem samodzielnej parafii ewangelickiej. Parafia obejmowała sześć wsi po obu stronach owej granicy: Zębowo, Reblino (Reblin), Bierkowo (Birkow), Gać (G…