Pogorszewo — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Cmentarz ewangelicki w Pogorszewie, w gminie Nowa Wieś Lęborska, leży w lesie przed wsią, od strony Garczegorza. Po 1945 roku przestał być używany i uległ dewastacji: droga dojazdowa nie jest widoczna, granic nie da się jednoznacznie odczytać, zostały bezładnie rozrzucone relikty — pojedyncze podstawy krzyży, kamienne obramowania grobów, fragment żeliwnego krzyża i betonowy krzyż z nieczytelnym nazwiskiem. Przetrwał też kamienny krzyż z inskrypcją upamiętniającą grenadiera pancernego SS Ernsta Lützowa (1925–1943). Pogorszewo — po niemiecku Puggerschow, w dokumentach Pogrisschow — było majątkiem rycerskim w powiecie lęborskim, w rejencji koszalińskiej prowincji Pomorze. Nazwa sięga średniowiecza: pierwszą wzmiankę przynosi opis granic Redkowic z około 1340 roku, w którym wśród świadków występuje właściciel Pogorszewa, Sobiesław. Połowę wsi, 21 włók, nadał na prawie magdeburskim komtur gdański Giselbrecht von Dudelsheim Wojciechowi Pizen — według *Słownika geograficznego* w 1363 roku, według Franza Schultza i Marka Drzewieckiego w 1353. Późniejsze zapisy wymieniają Wojciecha z Pogrisschow (1392) i Jeskowa z Pogrisschow (1411). Podział wsi na dwie części przetrwał do 1800 roku; ostatnimi właścicielami całości byli von der Ostenowie. Powierzchnię majątku źródła podają rozbieżnie: *Słownik geograficzny* 734,97 hektara, Meyers około 860 hektarów; ten ostatni notuje też 288 mieszkańców według spisu z 1910 roku, a Schultz podaje te same liczby. W 1784 roku Pogorszewo leżało ćwierć …