Lubowidz — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Lubowidz — po niemiecku Luggewiese — w gminie Nowa Wieś Lęborska jest starą osadą słowiańską, której nazwa poświadczona jest od 1437 roku, kiedy lokowano ją jako wieś chłopską na prawie polskim. W XVI wieku część gruntów przeszła w ręce szlachty: w 1528 roku Mikołaj Wejher otrzymał tu w lenno 7 włók. Kościoła długo we wsi nie było. Spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku zapisał w Lubowidzu 731 ewangelików i 48 katolików, a jako parafię ewangelicką podał Cecenowo (Zinzelitz) — nazwa stoi w wierszu w postaci frakturowej „Dzincelig”. Kościół pomocniczy stanął tu dopiero w 1909 roku; Schultz wymienia go w szeregu czterech takich kościołów powiatu lęborskiego, obok Wierschutzin z 1904, Lischnitz z 1910 i Schweslin z 1911 roku. Odtąd Lubowidz należał, wraz z Groß Boschpol, do parafii w Godętowie (Goddentow) — tak zapisuje to zbiorcza statystyka Schultza z około 1910 roku; katolicy podlegali Lęborkowi. 🔴 Rok powstania samej parafii godętowskiej źródła podają rozbieżnie: Schultz prowadzi ją od 1887 roku i notuje poświęcenie tamtejszego kościoła 13 października 1891, Müller zaś od 1911 roku, wpisując pierwszych pastorów dopiero pod tą datą. Ta sama różnica stopni wraca u Müllera przy sąsiednich parafiach — przy Łebieniu zapisał „od 1890 wikariat, od 1893 samodzielna parafia”, przy Słuszewie „parafia utworzona 1907, wcześniej wikariat od 1899”. 📌 Cmentarz założono w 1909 roku, wraz z neogotyckim kościołem — 🔴 karta ewidencyjna Narodowego Instytutu Dziedzictwa datuje go jednak ogólnie …