Gołczewo — cmentarz ewangelicki
Golzau
- Czy aktywny dziś
- Nie / zniszczony / nieużywany
- Powiat
- bytowski
- Typ
- Cmentarz
- Denominacja
- ewangelicka
Z Wikipedii (PL)
Gołczewo, po niemiecku Golzau, to wieś w dawnym obwodzie urzędowym Parchowo. Przed 1945 rokiem należała do powiatu kartuskiego (Kreis Karthaus) w rejencji gdańskiej, w obwodzie urzędowym Parchowo; do powiatu bytowskiego przypisano ją po wojnie. W Gołczewie jest cmentarz ewangelicki. Nie figuruje on w rejestrze zabytków — wpisano tam tylko dom numer 21 z początku XIX wieku. W 1253 roku biskup Wolimir potwierdził kościołowi w Parchowie dziesięciny między innymi z Golzau. W 1381 roku klasztor w Oliwie odstąpił Golczau, razem z Jamen, wielkiemu mistrzowi za rentę; wieś miała prawo niemieckie i płaciła 13 skojców. W 1454 roku jej dochody szły, obok dochodów Parchowa, Jamen i Nakla, na utrzymanie załogi zamku w Bytowie. Ewangelicy z Gołczewa figurują w odpisach ksiąg metrykalnych parafii w Pomysku i Jasieniu w latach 1838–1839, w osobnym spisie chrztów i ślubów prowadzonym dla wsi zachodniopruskich. W 1869 roku urzędowy podręcznik rejencji gdańskiej opisywał *Golzau* jako majątek w dzierżawie wieczystej z 14 gospodarstwami chłopskimi i 12 zagrodami chałupniczymi. Notował tu 42 budynki mieszkalne i 481 mieszkańców, w tym 124 ewangelików i 357 katolików. Ewangelicy należeli do parafii w Pomysku Wielkim; katolicy — do parafii w Parchowie; miejscowość miała własny okręg szkolny. Spis z 1885 roku wykazał tu 462 mieszkańców, w tym 148 ewangelików i 314 katolików. W 1905 roku wieś z majątkiem Gołczewo liczyła 441 mieszkańców. W Parchowie mieściła się parafia katolicka świętego Mikołaja.…
Źródła zewnętrzne
- Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie) — ewidencja konserwatorska
- Gołczewo - BIP Urząd Gminy Parchowo — kwerenda workflow
- Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich — źródło drukowane
- Gemeindelexikon für die Provinz Westpreussen, spis powszechny z 1 XII 1885, Kreis Karthaus — źródło drukowane
- Gemeindelexikon für die Regierungsbezirke Allenstein, Danzig, Marienwerder, Posen, Bromberg und Oppeln, Heft II: Regierungsbezirk Danzig, Berlin 1912 (spis powszechny z 1 XII 1910) — źródło drukowane
- „Kirchliches Amtsblatt” konsystorza ewangelickiego prowincji Pomorze, roczniki 1869–1943 — organ urzędowy
- Topographisch-statistisches Handbuch des Regierungs-Bezirks Danzig, Danzig 1869, s. 106, pozycja 115 — źródło drukowane
- H. Schuch, „Historische Nachrichten über die Landschaft um Berent und die Anfänge ihrer Germanisirung vornehmlich im 13. Jahrhundert”, „Zeitschrift des Westpreußischen Geschichtsvereins”, z. 10 (1883), s. 113 — źródło drukowane
- Th. Hirsch, „Geschichte des Karthauser Kreises bis zum Aufhören der Ordensherrschaft”, „Zeitschrift des Westpreußischen Geschichtsvereins”, z. 6 (1882), s. 42, 67, 106 — źródło drukowane
- Archiwum Państwowe w Szczecinie, zesp. 65/147/0 (Sąd Obwodowy w Bytowie), duplikaty ksiąg metrykalnych, sygn. 9281 — źródło archiwalne
- E. Müller, „Die evangelischen Geistlichen Pommerns”, cz. II, Stettin 1912, Nachträge und Berichtigungen, s. 573–574 — źródło drukowane
- E. Winguth, „Die Verzeichnung der nichtstaatlichen Archive des Kreises Bütow nach dem Stand von 1939/40”, oprac. K.-D. Kreplin, H. T. Porada, D. Schleinert, „Baltische Studien” NF 86/2000, s. 115–143 — inwentarz archiwalny
- Gminny Program Opieki nad Zabytkami Gminy Parchowo na lata 2023–2026, uchwała nr XXXVIII.329.2023 Rady Gminy Parchowo z dnia 17 marca 2023 r., Dz. Urz. Woj. Pom. 2023, poz. 1625, s. 29–30 — program opieki nad zabytkami
Połączone źródła: koscioly_json
Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.