Gołczewo — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Gołczewo (niemieckie Golzau) jest wsią wzmiankowaną już w 1252 roku. Przed 1945 rokiem należała do powiatu kartuskiego (Kreis Karthaus) w rejencji gdańskiej, w obwodzie urzędowym Parchowo; do powiatu bytowskiego przypisano ją dopiero po wojnie. Ludność była w większości katolicka i kaszubska, a parafia katolicka świętego Mikołaja mieściła się w Parchowie. Ewangelicy stanowili mniejszość — niemieccy osadnicy i dwór; miejscowość opisywano jako wieś z majątkiem. Spis z 1885 roku wykazał tu 462 mieszkańców, w tym 148 ewangelików i 314 katolików, a w 1905 roku było ich 441. 📌 Do kościoła ewangelicy chodzili poza własną rejencję. Ich parafią był Wielki Pomysk (Groß Pomeiske) w powiecie bytowskim, a więc już na Pomorzu: tak podaje wykaz gmin sporządzony po spisie z 1 grudnia 1910 roku, dopisując przy nazwie zastrzeżenie, że chodzi o prowincję Pomorze, i tak samo notuje *Słownik geograficzny*, który dla sąsiedniego Nakła wskazuje parafię ewangelicką Wielki Pomejek — Gross Pomeiske — w powiecie bytowskim. Odczyt starszego wykazu z 1885 roku jest w tym miejscu uszkodzony, lecz zachowuje początek nazwy — „(Groß)”. Do parafii ewangelickiej w Sulęczynie, założonej w 1863 roku, Gołczewo nie weszło: w wykazie jej miejscowości szkolnych u Harnocha wsi tej nie ma. W samym Gołczewie nie było ewangelickiego kościoła ani kaplicy; po tutejszej społeczności pozostał jedynie cmentarz. Nie figuruje on w rejestrze zabytków — wpisano tam tylko dom numer 21 z początku XIX wieku. 🟡 Datowania cmentarz…