Broczyna — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Broczynę (po niemiecku Brotzen) lokowano w 1566 roku jako dobra rycerskie rodu von Zitzewitz. Do 1945 roku należała do Kreis Rummelsburg in Pommern w rejencji koszalińskiej, w prowincji Pomorze — nie do Kreis Bütow; sąd obwodowy, okręg urzędowy i urząd stanu cywilnego miała w Miastku (Rummelsburg), a kościelnie należała do parafii ewangelickiej w Dretyniu (Treten). Kościół wzniósł tu w 1658 roku Klaus Georg von Zitzewitz; 🟡 zgodę panującego nasze zapisy datują na 1659, a więc rok po budowie — kolejności tych zdarzeń nie rozstrzygnięto. Świątynia była szachulcowa, prostokątna, z wieżyczką dachową, i pozostawała filią parafii w Dretyniu, choć w latach 1697–1747 miała własnego proboszcza i obsługiwała Brotzen, Börnen, Bauern-Pöppeln, Turzig oraz Wangerin. Z wyposażenia znane są ambona z XVII wieku, przekształcona w ambonę-ołtarz, cynowe naczynia ze stemplem Słupska i dwa świeczniki z 1688 roku. Spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku zastał tu 142 ewangelików i ani jednego katolika, a w 1939 roku wieś liczyła 274 mieszkańców w 47 gospodarstwach. 3 marca 1945 roku mieszkańców ewakuowano, w latach 1946–1947 wysiedlono tych, którzy zostali, a szachulcowy kościół nie przetrwał pierwszych lat powojennych. Obiekt, o którym mowa, to cmentarz przykościelny przy nieistniejącej już świątyni. *Źródło: pruski spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku.*