Parchowo — cmentarz ewangelicki
Parchau
- Czy aktywny dziś
- Nie / zniszczony / nieużywany
- Powiat
- bytowski
- Typ
- Cmentarz
- Denominacja
- ewangelicka
Z Wikipedii (PL)
Parchowo — po niemiecku Parchau — leżało do 1945 roku w powiecie kartuskim, tuż przy granicy powiatu bytowskiego, dwanaście i pół kilometra od Bytowa; dziś jest siedzibą gminy w powiecie bytowskim. Była to wieś włościańska z folwarkiem i katolickim kościołem parafialnym pod wezwaniem świętego Mikołaja. Cmentarz ewangelicki objęto gminnym programem opieki nad zabytkami, ale bez wskazania konkretnej lokalizacji. Karta cmentarza, niedatowana, ocenia jego stan słowami: „nagrobki zniszczone, brak płyt, tablic, zatarty układ kwater, cm. zarasta zielenią”. Cmentarz leżał wtedy w lesie przy rozdrożu dróg polnych, naprzeciw jeziora, a wokół jego obrysu rosło czterdzieści świerków; zachowały się dwadzieścia trzy nagrobki wolnostojące i od trzydziestu do czterdziestu pięciu mogił, przy czym najstarszy istniejący nagrobek pochodził z 1900 roku. A. Harnoch, opisujący parafię sulęczyńską około 1890 roku, wymienia cmentarz ewangelicki tylko w Sulęczynie. W 1253 roku biskup Wolimir potwierdził kościołowi w Parchowie dziesięciny z Parchowa, Nakla, Żukówek i Golzau. W czasach krzyżackich Parchowo było wsią na prawie niemieckim, płacącą 12 skojców, z trzema karczmami, kramem i młynem. 24 marca 1389 roku komtur gdański Walrabe von Scharfenberg nadał kościołowi i plebanowi cztery łany, łąki, drewno i rybołówstwo w jeziorach Stolp i Mausch, a plebanowi „Priestersee” na własność; dokument zachował się tylko w polskim przekładzie uwierzytelnionym po pożarze plebanii i kościoła w 1659 roku i według …
Źródła zewnętrzne
- Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie) — ewidencja konserwatorska
- Wikipedia: Wiki Lubi Zabytki — powiat bytowski — kwerenda workflow
- Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. VI, hasło „Naklo” — źródło drukowane
- Gemeindelexikon für die Regierungsbezirke Allenstein, Danzig, Marienwerder, Posen, Bromberg und Oppeln, Heft II: Regierungsbezirk Danzig, Berlin 1912 — źródło drukowane
- E. Waschinski, „Das kirchliche Bildungswesen in Ermland, Westpreußen und Posen”, t. I, Breslau 1928 (Aneks I: wypisy z wizytacji pomorskich 1649–1781; Aneks II: ewangelickie szkolnictwo wiejskie terytorium gdańskiego) — źródło drukowane (wypisy archiwalne)
- ks. W. Kujawski, „Repertorium ksiąg wizytacji kanonicznych biskupów kujawsko-pomorskich przechowywanych w Archiwum Diecezjalnym w Pelplinie, cz. II”, „Archiwa, Biblioteki i Muzea Kościelne” 85 (2006) — repertorium archiwalne
- ks. W. Kujawski, „Repertorium ksiąg wizytacji kanonicznych biskupów kujawsko-pomorskich przechowywanych w Archiwum Diecezjalnym w Pelplinie, cz. III”, „Archiwa, Biblioteki i Muzea Kościelne” 91 (2009) — repertorium archiwalne
- D. G. Scheerbarth, „Diplomatische Nachricht von der im Jahr 1787 … gerichtlich untersuchten vorgegebenen Hexengeschichte …”, Stettin 1793 — druk źródłowy
- H. Schuch, „Historische Nachrichten über die Landschaft um Berent und die Anfänge ihrer Germanisirung vornehmlich im 13. Jahrhundert”, „Zeitschrift des Westpreußischen Geschichtsvereins”, z. 10 (1883), s. 113 — źródło drukowane
- Th. Hirsch, „Geschichte des Karthauser Kreises bis zum Aufhören der Ordensherrschaft”, „Zeitschrift des Westpreußischen Geschichtsvereins”, z. 6 (1882), s. 42, 44, 46–47, 106 — źródło drukowane
- „Handbuch des Grundbesitzes in Westpreussen”, Danzig 1891, s. 26 — źródło drukowane
- „Westpreussisches Güter-Adressbuch”, Stettin 1903, s. 32 — źródło drukowane
- „Handbuch des Grundbesitzes”, Prusy Zachodnie, 1909, s. 62 — źródło drukowane
- E. Seyfert (oprac.), „Güter-Adreßbuch für die Provinz Westpreußen” (Niekammer's Güter-Adreßbücher, t. II), wyd. 2, Leipzig 1912, s. 48 — źródło drukowane
- Wykaz imienny nieruchomości ziemskich przeznaczonych do przymusowego wykupu, Dz.U. 1935 nr 9 poz. 48, pozycja 45 — źródło drukowane
- „Pomorski Dziennik Wojewódzki” 1937, nr 2 — źródło drukowane
- „Księga adresowa Polski (wraz z w. m. Gdańskiem) dla handlu, przemysłu, rzemiosł i rolnictwa”, Warszawa 1928, s. 1197 — źródło drukowane
- „Die evangelischen Kirchengemeinden in Ostpreußen und Westpreußen in den Pfarr-Almanachen von 1912 und 1913”, wyd. 2, Hamburg 2000 (Sonderschrift 59), almanach Prus Zachodnich 1913, s. 34 — źródło drukowane
Połączone źródła: koscioly_json
Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.