Piaszno — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Piaszno — do 1938 roku Pyaschen, potem Franzwalde — założono około 1610 roku, a ponownie lokowano w latach 1618–1620, za księcia Franciszka I. Leżało w powiecie bytowskim (Kreis Bütow), w rejencji koszalińskiej prowincji Pomorze, na ziemi bytowskiej, która po Reformacji stała się w przewadze luterańska. Kościoła ani kaplicy we wsi nie było: i ewangelicy, i katolicy należeli do parafii w Tuchomiu (Groß Tuchen), gdzie stał luterański kościół parafialny. Własny cmentarz ewangelicki Piaszno jednak miało. Jak dalece było wsią mieszaną, pokazuje wizytacja biskupa Rybińskiego z 1780 roku, notująca tu 62 katolików i 63 ewangelików — niemal po połowie. *Meyers Orts- und Verkehrs-Lexikon* podaje dla lat około 1905–1910 czterysta dwadzieścia cztery osoby. Po 1945 roku wieś pozostała rolnicza; dziś, wedle danych z 2024 roku, liczy 140 mieszkańców i ma charakter letniskowy nad jeziorem Piaszno, a cmentarz ewangelicki jest nieczynny. 🟡 *Słownik geograficzny* w haśle „Piaszno” wymienia wieś w powiecie bytowskim, przy katolickiej parafii Niezabyszewo, z kościołem filialnym i stacją pocztową w Tuchomiu — a więc nie mówi tego, co przypisywał mu wcześniejszy opis. *Źródła: Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Warszawa 1880–1902; Meyers Orts- und Verkehrs-Lexikon des Deutschen Reichs.*