Piaszno — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Cmentarz ewangelicki w Piasznie, w gminie Tuchomie, jest nieczynny. Karta z 1993 roku umieszcza go w północnej części wsi, na skraju lasu. W źródłach nie znaleziono kościoła ani kaplicy we wsi. Piaszno, po niemiecku Pyaschen, leżało w powiecie bytowskim (Kreis Bütow), w rejencji koszalińskiej prowincji Pomorze. Inwentarz zabytków powiatu bytowskiego z 1938 roku notuje pierwszą wzmiankę z 1628 roku, kiedy wieś zapisano pod nazwą Frantzwalde; w 1687 roku pisano „Piaschen oder Frantzwalde”. W 1638 roku wieś i folwark wymieniono jako założenie księcia Franciszka, a w 1937 roku urzędowo przemianowano ją na Franzwalde. W Tuchomiu (Groß Tuchen) stał luterański kościół parafialny. W 1754 roku zarządca urzędu bytowskiego pisał, że nowi koloniści ewangeliccy z Massowitz, Pyaschen i Platenheim — czternaście rodzin — nie mieszczą się w kościele w Tuchomiu i słuchają kazania pod gołym niebem. Na rozparcelowanym folwarku urzędowym osadzono po 1764 roku czterech kolonistów, a trzech dalszych na karczunkach. Wizytacja biskupa Rybińskiego z 1780 roku zanotowała tu 62 katolików i 63 ewangelików. W 1784 roku Piaszno leżało milę na zachód-południowy zachód od Bytowa, przy granicy z Prusami Zachodnimi; mieszkali tu trzej półchłopi i chałupnik-budnik — razem dziesięć dymów. Półchłopi odrabiali posługi, a „die oben angeführten 7 Polnische Colonisten aber sind freye Leute” — siedmiu polskich kolonistów było ludźmi wolnymi, płacącymi urzędowi czynsz. W środku wsi leżało wtedy spore jezioro. Spis p…