Czarna Dąbrówka — kościół ewangelicki (Schwarz Damerkow)

Z Wikipedii (PL)

Czarna Dąbrówka, po niemiecku Schwarz Damerkow, to dawna wieś szlachecka, lokowana przez Krzyżaków w 1346 roku i przez stulecia związana z rodami von Puttkamer, Lettow, Wobeser i Stojentin. Do 1945 roku była gospodarczym sercem południowo-wschodniej części powiatu, a jej mieszkańcy w zdecydowanej większości wyznawali luteranizm — katolikami deklarowało się zaledwie 3,4% z nich. Własnego kościoła wieś jednak długo nie miała. Należała do parafii w Nożynie, a ta przeszła w ciągu jednego stulecia przez trzy synody: do 1817 roku należała do słupskiego, potem do kołczygłowskiego, a w 1871 roku została przyłączona do bytowskiego; prawo obsadzania duchownego miał właściciel dóbr w Nożynie. Spis z 2 grudnia 1895 roku pokazuje przy okazji, że wieś i majątek były tu dwoma osobnymi światami: w gminie wiejskiej mieszkało 314 ewangelików i ani jeden katolik, a w obwodzie dworskim 134 ewangelików i szesnastu katolików — jedni i drudzy przypisani do parafii w Nożynie. Tutejszy kościół ewangelicki wzniesiono dopiero w latach trzydziestych XX wieku, w dobie Wielkiego Kryzysu, i był dziełem ofiarności miejscowej wspólnoty. Do dziś zachowała się księga pamiątkowa świątyni z hasłem „Wznosimy pracą i ofiarą” i 83 podpisami parafian. Jednym z najgorliwszych inicjatorów przedsięwzięcia był nauczyciel Max Pieper, starszy kościoła, któremu księgę dedykował ewangelicki proboszcz z Nożyna, ksiądz Winfried Behling. Po wojnie, 6 stycznia 1947 roku, kościół przejął i poświęcił Kościół rzymskokatolicki; …