Czarna Dąbrówka — kościół ewangelicki (Schwarz Damerkow)

Z Wikipedii (PL)

Kościół w Czarnej Dąbrówce, po niemiecku Schwarz Damerkow, zbudowano jako świątynię ewangelicką w 1936 roku. Po wojnie, 6 stycznia 1947 roku, przejął go i poświęcił Kościół rzymskokatolicki; dziś jest siedzibą parafii pod wezwaniem świętego Stanisława Kostki. Czarna Dąbrówka to dawna wieś szlachecka. W 1346 roku lokowali ją Krzyżacy; w 1457 roku należała do Martina von Puttkamera, a w XVI i XVII wieku była lennem rodów von Lettow, von Wobeser i von Stojentin, a potem znów przeszła w ręce Puttkamerów. Do 1945 roku leżała w powiecie słupskim i była gospodarczym ośrodkiem jego południowo-wschodniej części, ze stacją na linii kolejowej z Bytowa do Lęborka. W 1784 roku Czarna Dąbrówka liczyła 15 dymów; mieszkańcy łowili w Łupawie pstrągi i ryby nazwane w druku „Muränen”. Wieś należała do parafii w Nożynie (Groß-Nossin) w synodzie słupskim. W wykazie Ernsta Müllera (1912) parafia w Nożynie do 1817 roku była w synodzie słupskim, potem w kołczygłowskim, a w 1871 roku, przy podziale synodu kołczygłowskiego, przyłączono ją do bytowskiego. W Nożynie prawo obsadzania duchownego miał właściciel tamtejszych dóbr. Spis z 2 grudnia 1895 roku wykazał w gminie wiejskiej 314 ewangelików i dziesięciu Żydów, bez katolików, a w obwodzie dworskim 134 ewangelików i szesnastu katolików, przypisanych do parafii w Lęborku. Karl-Heinz Pagel podaje, że w 1925 roku we wsi mieszkało 22 katolików, czyli 3,4% mieszkańców, a ludność była w przeważającej części ewangelicka. Kościół w Czarnej Dąbrówce kosz…