Pieniężnica — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Cmentarz w Pieniężnicy (Penkuhl) — po 1945 roku komunalny. W ewidencji konserwatorskiej figuruje jako cmentarz ewangelicki, obecnie komunalny; osobno odnotowano przykościelny cmentarz ewangelicki przy szachulcowym kościele świętego Marcina Biskupa w północno-zachodniej części wsi. Wieś leżała w powiecie człuchowskim, kolejno w trzech prowincjach: w Prusach Zachodnich do przełomu lat 1919 i 1920, w Marchii Granicznej Poznań–Prusy Zachodnie w latach 1920–1938, a od 1938 roku w prowincji Pomorze. W 1868 roku na 715 mieszkańców przypadało 545 katolików i 163 ewangelików (reszty Słownik geograficzny nie rozpisuje). Wieś liczyła wtedy 87 domów i 213 budynków. Wykaz z 1 grudnia 1885 roku — strona 160, pozycja 61 — notuje tu 889 osób. W tej liczbie było 521 katolików, 260 ewangelików i 108 innych chrześcijan. Karta Narodowego Instytutu Dziedzictwa podaje, że pierwszy kościół zbudowano w Pieniężnicy w pierwszej połowie siedemnastego wieku, po 1624 roku, i że wizytacja z 1653 roku zastała go w rękach protestanckich. W połowie osiemnastego wieku używali go katolicy, a utrzymywali go Grabowscy z Grabowa. Według karty do 1864 roku był filią parafii w Koczale, potem parafii w Brzeziu. Słownik geograficzny, streszczając wizytację oficjała Trebnica z 1653 roku, opisuje drewniany kościół katolicki, do którego dojeżdżał proboszcz z Koczały. Według Słownika plebania nie miała własnej roli, gospodarzy liczono dziewiętnastu, zagrodników pięciu, a kościelnymi byli Jan Kanscke i Andrzej Spletts…