Polnica — kościół ewangelicki św. Józefa (parafia macierzysta)

Z Wikipedii (PL)

Polnica, po niemiecku Pollnitz, leżała do 1945 roku w powiecie człuchowskim (Kreis Schlochau) w rejencji kwidzyńskiej, w prowincji Prusy Zachodnie; dziś jest wsią gminy Człuchów. W dziewiętnastym wieku dzieliła się na dwa osobne organizmy — gminę wiejską i obwód dworski — i spisy liczyły je osobno. Pruski spis powszechny z 1 grudnia 1885 roku wykazał w gminie wiejskiej 1022 mieszkańców — 346 ewangelików, 670 katolików i sześciu Żydów — a w obwodzie dworskim jeszcze 69 osób, wśród nich trzynastu ewangelików. Katolicy należeli do parafii w Przechlewie, ewangelicy do odległego Człuchowa. Późniejszy Meyers Orts- und Verkehrs-Lexikon des Deutschen Reichs notował tu 1021 mieszkańców i jedną świątynię — katolicką. Trzeci co do wielkości ułamek wsi czekał więc na własny kościół aż do 1912 roku. Wzniesiono wtedy budowlę murowaną: fundament z ciosanego kamienia polnego, ściany z cegły ceramicznej, nad głównym wejściem ośmioboczną wieżę wspartą na aneksach z klatkami schodowymi prowadzącymi na chór, dach o konstrukcji drewnianej kryty dachówką ceramiczną w łuskę, hełm wieży z blachy miedzianej. Wnętrze zaprojektowano jednonawowe, ze sklepieniem łukowym, bogatą dekoracją malarską i dwiema emporami. Po 1945 roku ludność ewangelicka ustąpiła i świątynię przejął Kościół rzymskokatolicki. Służy dziś parafii pod wezwaniem Trójcy Świętej w Polnicy jako kościół pod wezwaniem świętego Józefa. *Źródła: Gemeindelexikon für die Provinz Westpreussen: auf Grund der Materialien der Volkszählung vom…