Zawada — cmentarz ewangelicki
Zawadda
- Czy aktywny dziś
- Nie / zniszczony / nieużywany
- Powiat
- człuchowski
- Typ
- Cmentarz
- Denominacja
- ewangelicka
Z Wikipedii (PL)
Zawada, po niemiecku Zawadda, była majątkiem rycerskim w powiecie człuchowskim (Kreis Schlochau), cztery kilometry od Przechlewa. Własnego kościoła ani kaplicy w Zawadzie w źródłach nie znaleziono. Losów cmentarza po wojnie ani jego dzisiejszego stanu w źródłach nie opisano; wykaz rejestru zabytków wymienia w Zawadzie tylko park dworski z pierwszej połowy XIX wieku, wpisany pod numerem A-1592 z 23 kwietnia 1996 roku. Według pruskich ksiąg hipotecznych Zawada składała się z dwóch działów: pierwszy po Kazimierzu Zawadzkim i jego synach przeszedł w 1772 roku na Jakuba Lipińskiego, drugi kupił Łukasz Golański. Według pruskich ksiąg hipotecznych drugi dział Łukasz Golański kupił częściowo w 1750 roku od braci Ludwika i Dionizego Dorpowskich, częściowo w 1759 roku od Ludwika Kłosińskiego, a po nim przypadł on jego synowi Feliksowi Ludwikowi. W wykazie wasali z 1774 roku Jakub Lipiński figuruje jako dzierżawca Zawady z rąk małoletniego pasierba. W 1789 roku stało tu dwanaście domów. W 1868 roku urzędowy podręcznik rejencji kwidzyńskiej opisywał Zawadę jako majątek rycerski. Notował tu sześć domów mieszkalnych i 143 mieszkańców, w tym 103 ewangelików i 40 katolików. Ewangelicy należeli do parafii w Człuchowie; katolicy — do parafii w Przechlewie; dzieci należały do okręgu szkolnego *Ziethen*. Wykaz gmin sporządzony po spisie powszechnym z 1 grudnia 1885 roku wymienia Zawadę wśród obwodów dworskich powiatu, na stronie 164 pod pozycją 141, i podaje 135 mieszkańców — 62 mężczyzn i 73 …
Źródła zewnętrzne
- Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie) — ewidencja konserwatorska
- Parafia pw. Świętej Anny w Przechlewie – Diecezja Pelplińska — kwerenda workflow
- Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Warszawa 1880–1902 — źródło drukowane
- M. Bär, „Der Adel und der adlige Grundbesitz in Polnisch-Preußen zur Zeit der preußischen Besitzergreifung”, Leipzig 1911, nr 371 (s. 16), nr 1384 (s. 133–134) — źródło drukowane
- „Die evangelischen Kirchengemeinden in Ostpreußen und Westpreußen in den Pfarr-Almanachen von 1912 und 1913”, wyd. 2, Hamburg 2000 (Sonderschrift 59), almanach Prus Zachodnich 1913, s. 82 — źródło drukowane
Połączone źródła: koscioly_json
Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.