Jezierzyce — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Cmentarz ewangelicki Jezierzyc (do 1947 roku Jeseritz) leży około 1,5 kilometra na południowy zachód od zabudowań, po zachodniej stronie polnej drogi wiodącej niegdyś do Ryczewa. Dziewiętnastowieczne mapy, w tym arkusz Messtischblätter z 1890 roku, pokazują go jako niewielkie dwukwaterowe założenie na planie prostokąta; zajmuje około 1020 metrów kwadratowych. Daty założenia nie podaje ani ewidencja konserwatorska, ani monografia dawnych cmentarzy powiatu słupskiego. Dziś otacza go las, a granice wyznacza wał ziemny porośnięty starymi dębami. Zachował się pierwotny przebieg alejki dojazdowej, obsadzonej niegdyś — jak wskazuje szczątkowy starodrzew — również dębami. W 1784 roku Jezierzyce, do których należały pola Seddin, liczyły dziewięć dymów. Cmentarz jest nieczynny i zdewastowany, ale kilkanaście miejsc pochówku pozostaje czytelnych. Przy granicy kwatery północnej stoi grobowiec z podziemnymi kryptami. Udokumentowano dwa krzyże żeliwne z 1909 i 1914 roku, cztery nagrobki w kształcie pnia drzewa, dwa betonowe pomniki z pustą płyciną po tablicy inskrypcyjnej, dwie ceglane wnęki grobowe oraz około dwudziestu czterech rozbitych nagrobków. Z płyt nagrobnych zachował się fragment z czytelnym owalnym miejscem na fotografię zmarłego. Pochowano tu dziesięcioro uchodźców z Prus Wschodnich — ofiary katastrofy kolejowej na dworcu w Jezierzycach. Wczesnym rankiem 19 lutego 1945 roku pociąg sanitarny najechał na stojący pociąg z uchodźcami; w ostatnim wagonie pociągu z uchodźcami zgin…