Machowino — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Cmentarz w Machowinie nie jest przykościelny. Leży na południowo-wschodnim skraju wsi i widnieje na mapach z XIX wieku; zajmuje około 6820 metrów kwadratowych; jego granice wyznaczały pierwotnie sosny, dziś — metalowa siatka. Monografia dawnych cmentarzy powiatu słupskiego opisuje go jako założenie czterokwaterowe, do którego wiodły niegdyś dwie aleje, i zalicza do nielicznych, które zachowały pierwotne zagospodarowanie i niemal komplet miejsc pochówku. Przetrwał tu liczny zespół żeliwnych nagrobków: 91 krzyży stoi w pierwotnym miejscu posadowienia, a obok nich piętnaście dziecięcych krzyży ażurowych i jedenaście innych dziecięcych; do tego pięćdziesiąt kamiennych podstaw po krzyżach oraz czternaście żeliwnych tablic inskrypcyjnych. Najstarszym datowanym elementem jest żeliwna tablica Hermanna von Uckermann, zmarłego 26 stycznia 1861 roku. Zachowała się też kwatera rodowa ostatnich właścicieli majątku, z komorami grobowymi z czerwonej cegły i nagrobkiem z białego kamienia zwieńczonym metalowym krzyżem. W 2006 roku mieszkańcy uporządkowali cmentarz i ogrodzili go. Cmentarz w Machowinie pozostaje czynny. Po 1945 roku przyjął charakter ekumeniczny: Jan Wild zauważa, że jest to jedyny cmentarz w granicach administracyjnych gminy Ustka, na którym spoczywają wyznawcy różnych wyznań. W 1784 roku Machowino liczyło 24 dymy i miało nauczyciela oraz młyn zwany Obermühle. W 1784 roku do kościoła w Machowinie wcielona była wieś Bydlino; kościół należał do synodu słupskiego. Machowino, d…