Retowo — cmentarz ewangelicki
Rotten
- Czy aktywny dziś
- Nie / zniszczony / nieużywany
- Powiat
- słupski
- Typ
- Cmentarz
- Denominacja
- ewangelicka
Z Wikipedii (PL)
Cmentarz w Retowie założono na południe od zabudowań wsi, na planie prostokąta, z dojściem od zachodu — tak pokazuje go dziewiętnastowieczna mapa. W XX wieku powiększono go w stronę głównej drogi gruntowej; ta dołączona, zachodnia część miała być rezerwą pod dalsze pochówki, ale jej nie wykorzystano. Zagospodarowana została tylko starsza część; po nagrobkach pozostały tam głównie kamienne postumenty pod żeliwne krzyże, a jedynym datowanym śladem jest fragment krzyża z pochówku w 1920 roku. Portal cmentarzy ewangelickich powiatu słupskiego opisuje to samo miejsce: około 2600 metrów kwadratowych powierzchni, silne zarośnięcie i nieczytelny układ, a wśród zachowanych elementów żeliwny krzyż w granitowej podstawie, mierzący razem z nią 2,85 metra, pięć uszkodzonych krzyży ozdobnych, siedem granitowych podstaw i trzy odlewy figur aniołów. W monografii dawnych cmentarzy powiatu słupskiego hasło to figuruje pod nagłówkiem „Retowo — Lotki”. W 1784 roku Retowo liczyło 13 dymów; nad jeziorem Gardno stały należące do wsi chaty rybackie zwane Blotky, Drzon i op de Landen. Mieszkańcy należeli do parafii w Gardnie Wielkiej (Groß-Garde) w synodzie słupskim. Retowo, po niemiecku Rotten, a w mowie własnych mieszkańców Rato albo Rto, leżało w powiecie słupskim, w rejencji koszalińskiej prowincji Pomorze, na wysokim południowym brzegu jeziora Gardno. Do wsi należała mniejsza osada Lotken, leżąca około 800 metrów na południowy zachód; Słownik geograficzny notuje „Rotowo, niem. Rotten, dobra ry…
Źródła zewnętrzne
- Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie) — ewidencja konserwatorska
- Retowo — Cmentarze ewangelickie w powiecie słupskim — audyt workflow
- Gemeindelexikon für die Provinz Pommern, spis powszechny z 2 XII 1895, Kreis Stolp — źródło drukowane
- K. Mazurkiewicz-Palacz, „Dawne cmentarze w powiecie słupskim”, Słupsk 2013, s. 209 (hasło „Retowo - Lotki”) — źródło drukowane
- Gemeindelexikon für die Provinz Pommern, spis powszechny z 2 XII 1895, s. 172, poz. 102 — źródło drukowane
- K. Mazurkiewicz-Palacz, „Dawne cmentarze w powiecie słupskim”, 2013 — źródło drukowane
- F. Tetzner, „Die Slowinzen und Lebakaschuben”, Berlin 1899 — źródło drukowane
- Messtischblatt (Topographische Karte 1:25 000), arkusz 1368 Wobesde, wyd. 1938 (zdjęcie 1891) — źródło drukowane
- Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Warszawa 1880–1902, t. IX, hasła „Rotowo” i „Rotten” — źródło drukowane
- Meyers Orts- und Verkehrslexikon des Deutschen Reichs, wyd. 1912 — źródło drukowane
- Alicja Świetlicka, Elżbieta Wisławska, Słownik historyczny miast i wsi województwa słupskiego. Przewodnik bibliograficzny, Słupsk 1998 — źródło drukowane
- M. Drzewiecki, zbiór położeń cmentarzy do serwisu „Cmentarze Ziemi Lęborskiej” (plik cmentarze.gpx) — źródło drukowane
- T. Urbaniak, „Gmina Smołdzino. Spotkania z historią”, Słupsk 2017 (wersja elektroniczna, Stowarzyszenie Rozwoju Turystyki Wiejskiej „Słowiniec”) — opracowanie
- Ulotka o uporządkowanych cmentarzach ewangelickich gminy Smołdzino, 2022 — fotografie posta B. Jurałowicz i R. Knitter w grupie „Historia Ziemi Smołdzińskiej” (14 X 2022), przekazane przez Claudię Fredrich 16 X 2026 — druk ulotny
- L. W. Brüggemann, „Ausführliche Beschreibung des gegenwärtigen Zustandes des Königl. Preußischen Herzogthums Vor- und Hinterpommern”, t. II cz. 2, Stettin 1784, s. 997–998 — źródło drukowane
- Gminny Program Opieki nad Zabytkami Gminy Smołdzino na lata 2024–2027, uchwała nr IX/75/2024 Rady Gminy Smołdzino z dnia 19 grudnia 2024 r., Dz. Urz. Woj. Pom. 2025, poz. 75, s. 88 — program opieki nad zabytkami
Połączone źródła: koscioly_json
Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.