Grąsino — cmentarz południowy (ewangelicki)

Z Wikipedii (PL)

W Grąsinie zachowały się dwa cmentarze ewangelickie, na których chowano do końca lat sześćdziesiątych XX wieku. Pierwszy leży na południe od wsi, po wschodniej stronie starej drogi do Wielogłów: niewielkie prostokątne założenie o powierzchni około 1700 metrów kwadratowych, wygrodzone głogowym żywopłotem i nasadzeniami drzew. Wejście prowadziło pierwotnie od zachodu, dziś prowadzi od południa. Monografia dawnych cmentarzy powiatu słupskiego notuje w narożniku południowo-wschodnim kilka nagrobków dziecięcych, po stronie przeciwległej — nagrobki z lat czterdziestych XX wieku, a jako jeden z najstarszych udokumentowanych pochówków — grób z 1910 roku. Według późniejszej inwentaryzacji grobów przedwojennych mieszkańców nie widać: zostały granitowa podstawa pod krzyż żeliwny, podstawa z fragmentem ażurowego krzyża z grobu dziecięcego i ułamek betonowego nagrobka. Mogiły dziecięce w narożniku południowo-wschodnim to według niej groby dzieci pierwszych polskich osadników. W opisie Pomorza z 1784 roku Grąsino liczyło cztery dymy. Brüggemann powołuje się tu na matrykułę kościoła Świętego Piotra na Starym Mieście w Słupsku z 7 lipca 1590 roku, według której było wtedy we wsi „sechs Bauerhöfe” i „2 wüste Kathen” — sześć gospodarstw chłopskich i dwie puste chałupy; z ich podlegających podatkowi łanów składało się w 1784 roku całe dobro. Drugi cmentarz leży we wschodniej części wsi. Oba założenia są dziś zarośnięte. Grąsino, po niemiecku Granzin, leżało w powiecie słupskim (Landkreis Sto…