Wierzchocino — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Wierzchocino, po niemiecku Virchenzin, było do 1945 roku wsią i siedzibą okręgu urzędowego (Amtsbezirk Virchenzin) w powiecie słupskim, w rejencji koszalińskiej prowincji Pomorze. Ludność była silnie ewangelicka — w 1925 roku mieszkał tu jeden katolik. Własnego kościoła miejscowość nie miała i należała do parafii ewangelickiej w Smołdzinie (Schmolsin), w okręgu kościelnym Słupsk-Stare Miasto, w Kościele Unii Staropruskiej. Parafia smołdzińska leżała w rdzeniu ziemi Słowińców, luterańskiej społeczności słowiańskiej znad jezior Gardno i Łebsko, a w samym Smołdzinie do XIX wieku rozbrzmiewały kazania i pieśni po słowińsku i kaszubsku. Cmentarz ewangelicki zajmował około 3744 metrów kwadratowych i mieści kilkadziesiąt pochówków z XIX i XX wieku. 📌 Istniał już w 1864 roku — z tego roku pochodzi najstarszy zachowany nagrobek, żeliwny krzyż Johanna Augusta Heratscha zmarłego 21 marca; kiedy dokładnie cmentarz założono, nie wiadomo. W 1927 roku stanął na nim pomnik poległych w pierwszej wojnie światowej. 📌 Monografia dawnych cmentarzy powiatu słupskiego umieszcza go na niewielkim wzniesieniu na południe od zabudowań — być może częściowo usypanym — i podaje, że wygrodzono go niewysokim kamiennym murem. Notuje przy tym rzecz rzadką: w latach dziewięćdziesiątych XX wieku pierwotna droga do nekropolii była już zatarta, ale późniejsze podziały własności przywróciły jej dawny przebieg i dziś dochodzi się tam drogą polną biegnącą historycznym śladem. Sam cmentarz odcina się od otoczenia m…