Ugoszcz — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Ugoszcz, do 1945 roku Bernsdorf, leżała w powiecie bytowskim i miała wyraźną większość ewangelicką — 📌 to jedna z tych miejscowości ziemi bytowsko-lęborskiej, gdzie dwa wyznania stały obok siebie dosłownie, w świecie Kaszubów ewangelickich. Wizytacja biskupa Rybińskiego z 1780 roku, źródło katolickie, notuje tu 38 katolików i 250 ewangelików, a więc blisko dziewięć dziesiątych wsi — Ugoszcz nie stała się ewangelicka za Prusaków, była nią wcześniej. Sto lat później *Słownik geograficzny* podaje dla 1885 roku 717 mieszkańców, w tym 557 ewangelików i 160 katolików, a spis z 2 grudnia 1895 roku — 559 ewangelików i 142 katolików. W 1925 roku na 829 mieszkańców przypadało 600 protestantów, 220 katolików i jeden Żyd; 📌 rozbieżność tej sumy wyjaśnia inwentarz z 1938 roku — patrz niżej. Katolicka parafia liczyła w 1891 roku 2189 dusz, obejmowała więc szeroką okolicę. Wieś była siedzibą własnej parafii ewangelickiej, a jej dzieje da się rozpisać na daty. Własnego duchownego — wikariusza parafialnego Bernharda Rothenberga — gmina dostała 1 grudnia 1865 roku. Nowo wzniesiony kościół oddano do użytku w Adwencie 1874 roku. Pierwszym pastorem został 1 lipca 1878 roku Theodor Freuer, który w latach 1884–1885 zarządzał zarazem superintendenturą synodu bytowskiego. Kaplicę w Rekowie poświęcono 6 grudnia 1901 roku i odtąd Ugoszcz była macierzą, a Rekowo filią. Spis z 1895 roku wylicza w tej parafii prócz samej wsi także Gręblin, Czarną Dąbrowę i Rekowo. Kościół luterański stał obok drewnianego…