Kościół w Jasieniu (dawniej ewangelicki, szachulcowy 1699)

Z Wikipedii (PL)

Jasień, po niemiecku Jassen, leżał do 1945 roku w powiecie bytowskim, w rejencji koszalińskiej i prowincji Pomorze. Od XV wieku do 1764 roku wieś należała do rodu von Wussow, spolszczanego jako Osowscy, i to właśnie dwór dał tu początek kościołowi. Około 1584 roku Hans von Wussow wzniósł kaplicę grobową — z dzwonem z tego samego roku — a pod koniec XVII wieku Mikołaj Wawrzyniec von Wussow zbudował świątynię w dzisiejszej postaci; chorągiewka na wieży nosi datę 1699. Rozbudowano ją około 1810 roku. Po Reformacji ludność była tu w przeważającej części luterańska: w 1925 roku na 376 mieszkańców przypadało tylko 11 katolików, a spis z 2 grudnia 1895 roku zapisał w Jasieniu 357 ewangelików, 5 katolików i 4 Żydów. Jako kościół szlachecki, podobnie jak sąsiedni w Wielkim Pomysku, świątynia pozostała ewangelicka nieprzerwanie. Długo była filią Wielkiego Pomyska; własnego duchownego — wikariusza parafialnego — dostała w 1856 roku, a 1 grudnia 1894 roku prowizoryczne połączenie obu gmin kościelnych rozwiązano i w Jasieniu utworzono osobną parafię z filiami w Buchwalde, Klößen i Neuendorf. W połowie XIX wieku była to jedna z pięciu ewangelickich parafii ziemi bytowskiej. Hermann Gribel pisał w 1858 roku, że parafia ma jeden kościół i jednego pastora, opłacanego tymczasowo przez Towarzystwo Gustawa Adolfa, a patron — właściciel majątku — dawał mu bezpłatne mieszkanie. Nie zawsze układało się między nimi dobrze: gdy 17 listopada 1895 roku miał tu wygłosić kazanie zaproszony duchowny, odm…