Zimowiska — cmentarz przykościelny (ewangelicki)

Z Wikipedii (PL)

Cmentarz przykościelny w Zimowiskach obejmuje teren kościelny o powierzchni około 2070 metrów kwadratowych, założony na planie prostokąta na linii wschód–zachód, z wejściem od zachodu. W obrębie cmentarza rosną dęby, a ziemię pokrywa bluszcz. Cmentarz zniwelowano, a nagrobki usunięto; mimo to zachował dawny kształt i fragmenty kamiennego umocnienia wzdłuż granic. Zostały też trzy granitowe podstawy pod żeliwne krzyże. We wsi był również osobny cmentarz wiejski, na wschód od zabudowań. Zimowiska i Grabno to dawne Wintershagen w powiecie słupskim (Landkreis Stolp) — wieś łanów leśnych (Hagenhufendorf). Kościół, wzniesiony z cegły i kamienia polnego na kamiennym fundamencie, z wieżą zachodnią, poświęcono w 1356 roku. Brüggemann dodaje, że dokument z 1356 roku obiecywał 40 dni odpustu każdemu, kto obdaruje kościoły w Zimowiskach i Ustce albo będzie się w nich modlił. Pierwszym proboszczem w Zimowiskach był Nikolaus Rutnick (u Pagla: Rutinck). Parafia była ewangelicka od Reformacji aż do 1945 roku. Pagel, a za nim katalog cmentarzy powiatu słupskiego, podaje ponadto, że Jakob Knade, poświadczony tu około 1534 roku jako pierwszy pastor ewangelicki, już w 1518 roku zawarł małżeństwo — jako pierwszy luterański duchowny w Niemczech. Płyta z 1614 roku, upamiętniająca Damiana von Winterfeld i jego żonę Sophie, ostatnią z rodu Krummel, pochodzi z wnętrza kościoła i była wmurowana pierwotnie po prawej stronie ołtarza. Pagel umieszcza ją w kruchcie pod wieżą i pisze, że przykrywała nieg…